En memoria de Eugenio L\u00f3pez Y L\u00f3pez.<\/p>\n\n\n\n
Levantar as escolas de nenas e nenos, en Fornelos da ribeira, como fixeron os nosos emigrados na Arxentina, resultou ser unha tarefa exemplar, pero con ven aclarar que naqueles tempos, algunhas escolas, como estas, pasaron as mans do Estado, tras o 18 de Xullo de 1.936. Aquela meritoria labor, de escasa conciencia nacional, foi recollida pola Irmandade Nazonalista Galega, segundo A Forca, que dic\u00eda que pouco ou nada se fac\u00eda polas \u201cescolas galegas\u201d, e os emigrantes na Arxentina, con criterio equivocado, pero con boa intenci\u00f3n, malgastaron esforzos e cartos, sostendo ambas escolas, orientadas, en sentido ruinoso, para a nosa aldea, distrito do Concello de Salvaterra do Mi\u00f1o, para mais \u201cINRI\u201d, pois eran sostidas cos cartos dos fillos de Fornelos na Arxentina, que non se conformaban coa labor galeguizadora, e orientaci\u00f3n dos meni\u00f1os \u201ccami\u00f1o a emigraci\u00f3n\u201d, como si fora unha nova sociedade de protecci\u00f3n da \u201cEscola Galega\u201d, en galeguizar a ensinanza. E aqu\u00ed te\u00f1o que lembrar a don Eugenio L\u00f3pez y L\u00f3pez, avogado, nado en Ourense, pertencente a Carreira Fiscal, nomeado Director Xeral da Ensinanza Primaria, do Ministerio de Educaci\u00f3n e Ciencia, que pese a ser franquista, toda a s\u00faa vida foi xenerosa e colaboradora nesta campo, creador da Agrupaci\u00f3n das Escolas e promotor dos Grupos Escolares, espallados polo noso pa\u00eds galego. Eu lle estou moi agradecido polo trato recibido en Donostia (Guip\u00fazcoa), o concederme a honra de ser o fundador da primeira Cooperativa Escolar nacida en Espa\u00f1a.<\/p>\n\n\n\n
L\u00e9mbrome\u00a1 como non! Da Fouce (La Hoz), que foi unha publicaci\u00f3n de marcado car\u00e1cter independentista, \u00f3rgano da Irmandade Nazonalista Galega, de Bos Aires, logo Sociedade Nazonalista \u201cPondal\u201d, e posiblemente unha das primeiras na defensa da independencia, al\u00f3 polos ano 1.925 – 1.936.<\/p>\n\n\n\n
Ben pensaban os nosos emigrados na Arxentina, na creaci\u00f3n das escolas, e que responderan eficazmente os seus desexos, pensando en restitu\u00edr na aldea, o exercicio da s\u00faa funci\u00f3n evitando a intromisi\u00f3n oficial e tratando de formar as nenas e nenos do campo, evitar a emigraci\u00f3n, retendo este capital humano, tan necesario para a rexeneraci\u00f3n social, e o desenrolo econ\u00f3mico da terra.<\/p>\n\n\n\n
Ben pensaban os nosos emigrantes, que a escola era o campo f\u00e9rtil onde xermina a semente dunha nova conciencia. Pretend\u00edan que as escolas foran a \u201cSEMENTE NOVA\u201d, para crear conciencia social e iniciativa local.<\/p>\n\n\n\n
Esta idea, recollida por don Eugenio L\u00f3pez y L\u00f3pez, a levou a cabo reagrupando tantas escolas repartidas polas parroquias, e reagrupalas en Grupos, en cada concello, sobre todo pola concienciaci\u00f3n dos nenos, da influencia da sotana, liberando as parroquias do control caciquil, que tanta angustia creaba en cada parroquia.<\/p>\n\n\n\n
Tam\u00e9n ten moito que dicir o \u201cmovemento agrarista\u201d e a organizaci\u00f3n do Sindicato El Progreso, de Fornelos da Ribeira, loitando contra o caciquismo, ademais de promover e modernizar o sector agrario, que Xos\u00e9 Manoel N\u00fa\u00f1ez Seixas, describe en Emigrantes, caciques e indianos: O influxo socio pol\u00edtico da emigraci\u00f3n transoce\u00e1nica en Galicia (1.900 – 1.930).<\/p>\n\n\n\n
Hai que levar a aldea a xemente da vida, e que arraigue na mente e no coraz\u00f3n da infancia, porque e necesario orientar as nenas e os nenos con m\u00e9todos pr\u00e1cticos, e coa reagrupaci\u00f3n dos Centros, naceu unha oportunidade \u00fanica. Nunca me cansarei de repetilo! Fora o caciquismo e o clericalismo! Pragas dos privilexios e da arbitrariedade, para unha orientaci\u00f3n progresista.<\/p>\n\n\n\n
Don Eugenio L\u00f3pez y L\u00f3pez, se queira ou non, nos deixou o legado para un mundo novo, na educaci\u00f3n, formando, ideas e reflexi\u00f3ns, no campo pol\u00edtico- pedag\u00f3xico.<\/p>\n\n\n\n
\u00a1Non esquezamos da triste desgraza de ter unha escola aberta sen nenos, pola escravitude econ\u00f3mica dos pais! E, non quero esquecerme da influencia da \u201cescola Arxentina\u201d dando lugar as escolas de Fornelos da Ribeira, do que me sinto moi honrado, e que o xornal A Nova Peneira, \u00a1A Nosa! Ten a ben dar a co\u00f1ecer o pensar de cada quen.<\/p>\n\n\n\n
Digo sempre: A pesares de ser don Eugenio L\u00f3pez y L\u00f3pez, un franquista, \u00a1Que boa persoa era! Amigos de todos e non era un xesto, porque a persoa estaba por riba do ideal pol\u00edtico. D.E.P. este bo home.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"