{"id":11115,"date":"2024-01-24T12:00:55","date_gmt":"2024-01-24T11:00:55","guid":{"rendered":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/?p=11115"},"modified":"2024-01-23T10:16:15","modified_gmt":"2024-01-23T09:16:15","slug":"o-animal-que-non-quixo-ser-humano","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/","title":{"rendered":"O animal que non quixo ser humano"},"content":{"rendered":"\n<figure class=\"wp-block-image size-large is-resized is-style-default\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2019\/07\/cristobal_a_nova_peneira.jpg\" alt=\"Crist\u00f3bal L\u00f3pez A Nova Peneira\" class=\"wp-image-555\" width=\"95\" height=\"111\"\/><figcaption>Crist\u00f3bal L\u00f3pez Pazo | Comuneiro dos montes de Tameiga, militante de anticapitalistas, ecoloxista en acci\u00f3n e veci\u00f1o constitu\u00ednte da asemblea veci\u00f1al ga\u00f1aM\u00f3s<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n<p><strong>C. Noitepedralonga |<\/strong> Cronista ap\u00f3crifo da era da Verdescencia. Nacido antes do Gran colapso. Carente de alteraci\u00f3ns xen\u00e9ticas.<\/p>\n\n\n\n<p>O contacto da s\u00faa pel coa terra h\u00famida \u00e9ralle gratificante, soportaba ben ter as s\u00faas pernas atenazadas. O ferinte era a mirada dos seus compa\u00f1eiros de camada. A non mirada, porque s\u00f3 a pequena Br\u00edxida det\u00edvose uns instantes diante del. Impelida pola preceptora, a pequena tivo que seguir na fila aos seus compa\u00f1eiros, sen apenas balbucir unha palabra. A s\u00faa mirada de reproche e incomprensi\u00f3n era peor castigo que pasar a noite \u00e1 intemperie coas s\u00faas pernas enterradas ata os xeonllos.<\/p>\n\n\n\n<p>Todos os seus compa\u00f1eiros de camada recoll\u00e9ronse mentres el soportaba a s\u00faa pena por ser diferente. As pingas daquela sempiterna fina choiva verdella escorregaban polo tupido lanuxe que cubr\u00eda a s\u00faa pel. El, absorto, contempl\u00e1base as entumecidas mans, achac\u00e1ndolles a s\u00faa torpeza, exoner\u00e1ndose a se mesmo do crime perpetrado por elas.<\/p>\n\n\n\n<p>S\u00f3 quixera admirar m\u00e1is de preto a aquela filla da primavera. Marabillado ante a s\u00faa delicada beleza, acari\u00f1o a s\u00faa corola, atra\u00e9ndoa cara el para apreciar a s\u00faa fragrancia. A \u00e9xtase foi ef\u00e9mera, viuse abruptamente interrompido polos estridentes berros dos seus compa\u00f1eiros. Abriu os ollos alarmado, entre os seus bastos dedos segu\u00eda a fermosa flor, pero o c\u00e1liz estaba separado do seu talo, que a\u00ednda abaneaba tras a s\u00faa decapitaci\u00f3n.<\/p>\n\n\n\n<p>Quer\u00eda permanecer ausente da algarab\u00eda fixando a mirada nos estames da moribunda, coma se esta continuase fecunda. Consegu\u00eda xa abstraerse dos laios delatores do resto da camada, cando a preceptora, acheg\u00e1ndose atropeladamente, arrincoulle a extinta flor da man e introduciulla na boca.<\/p>\n\n\n\n<p>Todos, menos el, salmodiaron as sacrosantas escrituras \u00e1 orde da preceptora: &#8220;C\u00d3MESE S\u00d3 O QUE UNHA MATA. M\u00c1TASE S\u00d3 O QUE UNHA COME&#8221;.<\/p>\n\n\n\n<p>O n\u00f3 na garganta, produto da culpa, imped\u00edalle tragarse o resto vexetal. A adusta man da preceptora aprisionaba a s\u00faa cara con crecente impaciencia, pero resist\u00edase a esnaquizar cos seus dentes aquilo que fai uns instantes iluminaba o seu ser. Co\u00f1ec\u00eda de memoria os dogmas. Recitaban a diario os tres ecomandamentos, emporiso, consciente da s\u00faa profanaci\u00f3n, negouse a tragar. Facelo era para el repudiar a beleza da s\u00faa nai Natureza.<\/p>\n\n\n\n<p>A c\u00f3lera da preceptora non se fixo esperar. Agarrou pola cabeleira ao herexe e arrastrouno ao c\u00edrculo de castigo.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013CAL \u00c9 O SUPLICO PARA O HEREXE? &#8211;preguntou con iracunda voz a preceptora.<\/p>\n\n\n\n<p>Un coro entusiasta secundouna: &#8220;METADE TERRA, METADE AIRE E QUE O CEO O XULGUE&#8221;.<\/p>\n\n\n\n<p>Non era a primeira vez que recib\u00eda castigos menores polas s\u00faas torpezas, pero o xu\u00edzo celestial era unha pena maior reservada a adultos reincidentes. Ning\u00fan humano inmaculado resistir\u00eda con vida este suplicio sen interceder a acci\u00f3n piadosa dalg\u00fan compa\u00f1eiro.<\/p>\n\n\n\n<p>Estar\u00eda exposto \u00e1 choiva aceda durante a escuridade, anunciou con crueldade a preceptora. A s\u00faa pel exposta \u00e1 auga acidulada da choiva, a\u00ednda que protexida pola densa lanuxe, irritar\u00edase ata separarse do seu corpo.<\/p>\n\n\n\n<p>A pesar da s\u00faa curta idade, posu\u00eda a forza necesaria para desembarazarse da s\u00faa opresora con facilidade e sab\u00eda que ning\u00fan dos que lle empuxaban ao pat\u00edbulo enfrontar\u00edase a el se estivese resolvido a escapar. A\u00ednda as\u00ed, deixouse arrastrar resignado.<\/p>\n\n\n\n<p>Quedou s\u00f3. S\u00f3, esperando a negrura e o terror verdello que acompa\u00f1aba \u00e1 choiva nocturna. S\u00f3, as\u00ed se sentiu toda a s\u00faa infancia desde que foi recollido na camada e separado do seo da s\u00faa proxenitora.<\/p>\n\n\n\n<p>Os escasos e fugaces achegamentos de Br\u00edxida eran os \u00fanicos agarradoiros no seu naufraxio emocional. Aceptaba de bo grado o suplicio, se con iso borraba o xesto de reproche do rostro dela. Canta dor produc\u00edalle ser repudiado por ela.<\/p>\n\n\n\n<p>Despois do Gran Colapso, comezou a pr\u00e1ctica de alterar xeneticamente embri\u00f3ns humanos para aumentar a s\u00faa forza e resistencia, co fin de suplir a falta de maquinaria. Estes humanos axigantados necesitaban adestramento especial na infancia para paliar a s\u00faa torpeza conx\u00e9nita.<\/p>\n\n\n\n<p>Coa chegada da Verdescencia prohib\u00edronse as alteraci\u00f3ns xen\u00e9ticas e os &#8220;brutos&#8221; s\u00f3 nac\u00edan de nais alteradas que non foran esterilizadas. A s\u00faa ruda forza sen adestramento releg\u00e1baos \u00e1 torpeza dun simio. A\u00ednda que desprezados polos humanos puros, estes simiescos nenos eran admitidos nas camadas porque o primeiro ecomandamiento da Verdescencia amparaba a s\u00faa inclusi\u00f3n.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8220;Abolici\u00f3n do especismo e igualdade de todos os seres vivos&#8221;, rezaba as\u00ed o terceiro ecomandamiento. Os &#8220;brutos&#8221; eran admitidos, pero non aceptados.<\/p>\n\n\n\n<p>Todos os traballos que requir\u00edan un esforzo f\u00edsico ou especial resistencia a un nocivo ambiente reca\u00edan sempre nel e el sempre os desempe\u00f1aba sol\u00edcito, a pesar de nunca recibir un xesto de agradecemento. Non importa canto se devecese pola supervivencia da camada, sempre ser\u00eda un intruso entre eles. Sempre ser\u00eda o bruto, a besta sobre a que todos fan chanzas.<\/p>\n\n\n\n<p>Permanec\u00eda cos ollos pechados. A choiva, m\u00e1is densa e aceda pola noite, imped\u00eda \u00e1 l\u00faa reflectir luz no sotobosque. Telos abertos s\u00f3 os expo\u00f1er\u00eda \u00e1s pingas aciduladas.<\/p>\n\n\n\n<p>Entre o repenique da choiva distinguiu o andar lixeiro dun humano. Virou a cabeza na direcci\u00f3n do son de pisadas e al\u00ed estaba ela. Un sorriso sucou a s\u00faa cara nada m\u00e1is vela. Tusiu con brusquidade, expulsando a s\u00faa amargura, e inspirou, ench\u00e9ndose de toda a esperanza que lle tra\u00eda Br\u00edxida.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;Verte \u00e9ncheme de vida, pero non soportar\u00eda verche sufrir pola mi\u00f1a culpa. Marcha \u2013salouco el.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211;Vaite \u2013reiterou \u2013Lisca, por favor.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013Non, non insistas Shostak \u2013sentenciou e apostilou solemne levantando a voz. \u2013Reclamo o meu dereito \u00e1 acci\u00f3n piadosa.<\/p>\n\n\n\n<p>Br\u00edxida asomou a cesta que tra\u00eda oculta baixo o seu poncho. Extraeu un pu\u00f1ado de ung\u00fcento lameiroo dela e comezou a estendelo sobre a pel do supliciado para aliviarlle a dor e protexelo unhas horas da choiva.<\/p>\n\n\n\n<p>A cesta conti\u00f1a Terra Sacra, unha arxila que conservaban no templo a resgardo da contaminaci\u00f3n atmosf\u00e9rica e que mesturaban co zume dunha hedra con propiedades analx\u00e9sicas e terap\u00e9uticas. Se algu\u00e9n descubr\u00eda a profanaci\u00f3n cometida pola nena, nin sequera ela, primox\u00e9nita da suma sacerdotisa, librar\u00edase do suplicio letal.<\/p>\n\n\n\n<p>Shostak non era desco\u00f1ecedor do perigo, pero mant\u00edvose calado. Sab\u00eda que nada do que dixese \u00eda dobregar a determinaci\u00f3n da s\u00faa amiga. Ademais, advert\u00eda o enfado dela por non haberse el protexido a pel con barro do chan como fac\u00edan todos os supliciados.<\/p>\n\n\n\n<p>Non era a primeira vez que ela lle afeaba o seu af\u00e1n por converter todas as afrontas e castigos nunha ordal\u00eda persoal que, unha vez superada, levar\u00edalle a ser nun igual, un m\u00e1is da camada. Cantas veces dix\u00e9ralle ela que o problema non era el, que arriscaba a s\u00faa vida por unha quimera.<\/p>\n\n\n\n<p>O amencer sorprendeunos ani\u00f1ados un xunto ao outro. Non tiveron tempo de espantar a nugalla, a atronadora voz da preceptora devolveunos \u00e1 noite m\u00e1is escura. Aquela voz cargada de xenreira estaba a acusarlles da m\u00e1is obscena herex\u00eda e non deixaba de increpar \u00e1 camada para que collese pedras do chan para lapidar \u00e1 parella de herexes.<\/p>\n\n\n\n<p>A pesar da forza intimidatoria da preceptora, ning\u00fan fixo adem\u00e1n de seguir as s\u00faas imperativas ordenes. Unha cousa era maltratar ao bruto e outra a unha deles, que ademais era filla da suma sacerdotisa e estaba, por tanto, ofrecida como vestal do templo.<\/p>\n\n\n\n<p>Shostak, resignado \u00e1 s\u00faa sorte, estirou os brazos tratando de protexer a Br\u00edxida do que estaba por vir, pero ela, zaf\u00e1ndose de el, ergueuse encar\u00e1ndose coa preceptora. A pequena tensou o seu corpo, buscando agrandarse, e cunha voz meliflua, pero penetrante, foi refutando as acusaci\u00f3ns da preceptora.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2013Esta terrasacra \u00e9 o presente que recib\u00edn por ofrecerme como vestal e son libre de usalo como queira. \u2013Espetoulle \u00e1 preceptora e continuou avogando pola s\u00faa inocencia mentres fitaba a mirada, un tras outro, cos seus compa\u00f1eiros. \u2013Invoquei o meu dereito para exercer a piedade e compart\u00edn o seu suplicio todo o tempo que o auxiliei. Non quebrantei os nosos mandamentos.<\/p>\n\n\n\n<p>\u2014A Verdescencia ord\u00e9nanos protexer a vida e s\u00f3 castigar a quen pon en perigo, conscientemente, a outras vidas\u2026\u2013Non puido acabar a frase. A preceptora, aproveitando que Br\u00edxida d\u00e1balle as costas, abalanzouse sobre ela e derrubouna.<\/p>\n\n\n\n<p>Ambas se precipitaron sobre o chan lamacento. A nena braceaba, mentres a s\u00faa cara, esmagada polo peso da corpulenta preceptora, estaba mergullada no lodo verdoso.<\/p>\n\n\n\n<p>Os seus compa\u00f1eiros de camada contemplaban a escena arrepiados. Reprobaban o trato afectuoso que Br\u00edxida dispensaba ao bruto, pero ela era unha dos seus, unha filla da Verdescencia.<\/p>\n\n\n\n<p>As s\u00faas caras contra\u00e9ronse, entre laios entrecortados, pero ning\u00fan intercedeu pola agonizante nena. Foi Shostak quen, impelido por unha forza sobrehumana, empuxou brutalmente \u00e1 preceptora e tomou tremente o corpo da nena, esperando que estivese con vida.<\/p>\n\n\n\n<p>Cunha estrepitosa bafarada, Br\u00edxida deu a entender que segu\u00eda viva. Sen tempo para recobrarse, a pequena buscou coa mirada \u00e1 preceptora para descargar a s\u00faa ira sobre ela, pero esta xac\u00eda desmadexada ao p\u00e9 dunha rocha coma un galdrapo.<\/p>\n\n\n\n<p>Quixo achegarse a comprobar se a\u00ednda viv\u00eda, pero viuse levantada polo aire e cabalgando ao carricho sobre Shostak, quen fux\u00eda espantado en desbandada.<\/p>\n\n\n\n<p>Sab\u00eda que deb\u00eda volver, a\u00ednda as\u00ed permaneceu ao galope, excitada, coa cabeza da s\u00faa montura cinguida entre as s\u00faas coxas e asida \u00e1 s\u00faa cabeleira. Deixouse ir.<\/p>\n\n\n\n<p>Shostak non parou de correr, todo o que as s\u00faas pernas daban. Primeiro esporeado polo medo, por distanciarse do horror. Logo atra\u00eddo pola liberaci\u00f3n que so\u00f1aba atopar m\u00e1is al\u00f3 do c\u00famulo de nubes. Ladeira arriba, a grandes zancadas foi ga\u00f1ando o cumio que lle abrir\u00eda un novo mundo.<\/p>\n\n\n\n<p>Tras a gran guerra qu\u00edmica que sobreveu ao Gran Colapso, por un estra\u00f1o efecto clim\u00e1tico, formouse un falso ceo de nubes verdellas. Este acontecemento expulsou ao ser humano dunha vasta extensi\u00f3n do planeta. A vida humana restrinxiuse \u00e1s altiplanicies, mentres plantas e animais adapt\u00e1banse a un planeta acidulado baixo aquel ceo verde.<\/p>\n\n\n\n<p>A fame negra trouxo consigo o salvaxismo can\u00edbal. A sociedade, o pouco que quedaba dela, se desmoronou. Agrupada en clans xerarquizados, a poboaci\u00f3n loitou encarnizadamente entre si por sobrevivir ao desastre.<\/p>\n\n\n\n<p>Non todos quedaron atrapados no v\u00f3rtice humanicida, unha gran congregaci\u00f3n de pacifistas tentou illarse daquel holocausto. Eran maior\u00eda, pero, esparexidos por todo o planeta, eran d\u00e9biles para defenderse das constantes rafias dos clans. Desesperados ante a truculenta anomia, penetr\u00e1ronse na penumbra verde. Era un \u00e9xodo suicida.<\/p>\n\n\n\n<p>Uns, convencidos que o seu sacrificio ser\u00eda un xesto redentor ante Gaia. Outros, crendo que a nai Natureza obrar\u00eda un prodixio para salvalos, e o resto, os que m\u00e1is, deix\u00e1ronse levar.<\/p>\n\n\n\n<p>A choiva aceda decimou \u00e1 congregaci\u00f3n, a\u00ednda as\u00ed, insospeitadamente, conseguiron adaptarse e sobrevivir. Descubriron que de d\u00eda a acidez da choiva era menor e que s\u00f3 a exposici\u00f3n nocturna era letal. Un ins\u00f3lito efecto t\u00e9rmico ao que chamaron milagre.<\/p>\n\n\n\n<p>A avoa de Br\u00edxida foi a primeira en utilizar o zume da hedra sacrosanta con fins curativos. Ela mesma erixiuse na primixenia sacerdotisa da Verdescencia e, xunto a unha camarilla de veteranos activistas, non tardaron en transformar os ideais ecoloxistas e pacifistas nun novo credo.<\/p>\n\n\n\n<p>A fe na Verdescencia propagouse de inmediato e o seu indiscutido credo deu consolo e esperanza \u00e1 atribulada Congregaci\u00f3n naquela vasta extensi\u00f3n ignota, escura e ind\u00f3mita.<\/p>\n\n\n\n<p>Tras d\u00e9cadas sen ser tripada polo ser humano, a Natureza renaceu con todo o seu esplendor naquela rexi\u00f3n. Pero nada era como o lembraban. A escaseza de luz solar e a auga acidulada foron o crisol para as miles de mutaci\u00f3ns \u00e1s que se aferrou a vida para adaptarse e reverdecer.<\/p>\n\n\n\n<p>A Congregaci\u00f3n co seu novo credo como lei estruturouse imitando aos animais. As manadas agrupaban a decenas de familias, cuxos fillos eran formados nas camadas. Sobre eles, o templo da Verdescencia tec\u00eda a sociedade. O S\u00ednodo, presidido pola Suma Sacerdotisa, lexislaba, administraba xustiza e era gu\u00eda espiritual da Congregaci\u00f3n<\/p>\n\n\n\n<p>Cada manada escoll\u00eda o seu delegado no S\u00ednodo e estes eran renovados cada lustro. Todos, excepto a Suma Sacerdotisa, quen era reiteradamente aclamada pola Congregaci\u00f3n, cada vez que se elex\u00eda un novo S\u00ednodo.<\/p>\n\n\n\n<p>A Suma Sacerdotisa fora unha activista antisistema moi popular antes do Gran Colapso e unha das art\u00edfices do movemento pacifista que orixinou a Congregaci\u00f3n. Que ela encarnase a Verdescencia foi aceptado como algo natural.<\/p>\n\n\n\n<p>Facendo malabares coas contradici\u00f3ns ideol\u00f3xicas, a avoa de Br\u00edxida consentiu en perpetuarse como instituci\u00f3n suprema da Congregaci\u00f3n. A s\u00faa venerada figura, os novos ritos e liturxias instaurados e o fin da penuria alimentar\u00eda trouxeron anos de estabilidade e acougo. A nova orde baixa o credo da Verdescencia era venerado.<\/p>\n\n\n\n<p>Shostak arfaba buscando recobrar os folgos. Por fin parouse. Alcanzaran o cume. Desde a altiplanicie pod\u00edan ver, aos seus p\u00e9s, o mar de nubes que cubr\u00eda o seu fogar.<\/p>\n\n\n\n<p>E o Sol. A\u00ednda que xa no ocaso do d\u00eda, ambos gozaron con aquela luz que todo o irradiaba e temperaba os seus corpos. Nacidos na era da Verdescencia, en toda a s\u00faa vida o sol estivera oculto polas densas nubes, que s\u00f3 deixaban filtrar unha tenue luz.<\/p>\n\n\n\n<p>Non hab\u00eda indicios de civilizaci\u00f3n humana. Non hab\u00eda perigo, Permaneceron mudos contemplando aquel mundo desco\u00f1ecido ata que se ocultou o sol. A noite era sin\u00f3nimo de terror para os verdescentianos, pero al\u00ed non hab\u00eda choiva de morte nin escuridade absoluta. No canto diso, unha enorme b\u00f3la branca ilumin\u00e1baos e un firmamento de puntos titilantes ench\u00eda o ceo. O azar quixo que o plenilunio sorprend\u00e9seos no seu perixeo.<\/p>\n\n\n\n<p>Aquela s\u00faper lua desatou o instinto animal de Shostak. Tensou todo o seu corpo e do m\u00e1is profundo do seu ser brotou un ouveo prolongado e agudo, case melodioso. O primeiro foi un inconsciente sa\u00fado \u00e1 l\u00faa. No segundo, o sa\u00fado f\u00edxose extensivo a aquel novo mundo de liberdade, que se abr\u00eda ante el.<\/p>\n\n\n\n<p>Br\u00edxida estivera demorando o momento. Era hora de dicir adeus. O ouveo do seu compa\u00f1eiro sac\u00e1raa do seu ensimesmamento. Aquel berro salvaxe hab\u00eda deshumanizado o rostro de Shostak e resolto a s\u00faa encrucillada.<\/p>\n\n\n\n<p>A\u00ednda que o certo \u00e9 que nunca chegou a ser un dilema. Ela era humana, membro da Congregaci\u00f3n, cr\u00eda firmemente no ben com\u00fan e na doutrina ecoloxista e pacifista da Verdescencia.<\/p>\n\n\n\n<p>Aqu\u00ed separ\u00e1banse os seus cami\u00f1os. Non \u00eda acompa\u00f1ar a Shostak na s\u00faa viaxe de liberdade individualista, pero o s\u00faa lembranzas acompa\u00f1ar\u00edaa toda a s\u00faa vida.<\/p>\n\n\n\n<p>Comezou a desandar impaciente o cami\u00f1o, deixando atr\u00e1s ao seu desconcertado amigo. Ti\u00f1a que falar coa s\u00faa nai, ti\u00f1a que falar coa manda, ti\u00f1a que falar con todas \u2026 Hab\u00eda todo un mundo que mudar.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<div class=\"mh-excerpt\"><p>O contacto da s\u00faa pel coa terra h\u00famida \u00e9ralle gratificante, soportaba ben ter as s\u00faas pernas atenazadas. O ferinte era a mirada dos seus compa\u00f1eiros de camada. A non mirada, porque s\u00f3 a pequena Br\u00edxida det\u00edvose uns instantes diante del. Impelida pola preceptora, a pequena tivo que seguir na fila aos seus compa\u00f1eiros, sen apenas balbucir unha palabra. A s\u00faa mirada de reproche e incomprensi\u00f3n era peor castigo que pasar a noite \u00e1 intemperie coas s\u00faas pernas enterradas ata os xeonllos. <a class=\"mh-excerpt-more\" href=\"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/\" title=\"O animal que non quixo ser humano\">[&#8230;]<\/a><\/p>\n<\/div>","protected":false},"author":13,"featured_media":11117,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":{"0":"post-11115","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-artigos-de-opinion"},"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v27.4 - https:\/\/yoast.com\/product\/yoast-seo-wordpress\/ -->\n<title>O animal que non quixo ser humano -<\/title>\n<meta name=\"description\" content=\"O contacto da s\u00faa pel coa terra h\u00famida \u00e9ralle gratificante, soportaba ben ter as s\u00faas pernas atenazadas. O ferinte era a mirada dos seus compa\u00f1eiros de camada. A non mirada, porque s\u00f3 a pequena Br\u00edxida det\u00edvose uns instantes diante del. Impelida pola preceptora, a pequena tivo que seguir na fila aos seus compa\u00f1eiros, sen apenas balbucir unha palabra. A s\u00faa mirada de reproche e incomprensi\u00f3n era peor castigo que pasar a noite \u00e1 intemperie coas s\u00faas pernas enterradas ata os xeonllos.\" \/>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"gl_ES\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"O animal que non quixo ser humano -\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"O contacto da s\u00faa pel coa terra h\u00famida \u00e9ralle gratificante, soportaba ben ter as s\u00faas pernas atenazadas. O ferinte era a mirada dos seus compa\u00f1eiros de camada. A non mirada, porque s\u00f3 a pequena Br\u00edxida det\u00edvose uns instantes diante del. Impelida pola preceptora, a pequena tivo que seguir na fila aos seus compa\u00f1eiros, sen apenas balbucir unha palabra. A s\u00faa mirada de reproche e incomprensi\u00f3n era peor castigo que pasar a noite \u00e1 intemperie coas s\u00faas pernas enterradas ata os xeonllos.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"https:\/\/www.facebook.com\/anovapeneira\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2024-01-24T11:00:55+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/cristobal.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"720\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"432\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Cristobal L\u00f3pez\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:image\" content=\"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/cristobal.jpg\" \/>\n<meta name=\"twitter:creator\" content=\"@APeneira\" \/>\n<meta name=\"twitter:site\" content=\"@APeneira\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Escrito por\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Cristobal L\u00f3pez\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Tempo de lectura\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"14 minutos\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"Cristobal L\u00f3pez\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/45b3df2338e4d898b7616809f9c5906c\"},\"headline\":\"O animal que non quixo ser humano\",\"datePublished\":\"2024-01-24T11:00:55+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/\"},\"wordCount\":2605,\"commentCount\":0,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/01\\\/cristobal.jpg\",\"articleSection\":[\"Artigos de opini\u00f3n\"],\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"CommentAction\",\"name\":\"Comment\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/#respond\"]}]},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/\",\"name\":\"O animal que non quixo ser humano -\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/01\\\/cristobal.jpg\",\"datePublished\":\"2024-01-24T11:00:55+00:00\",\"description\":\"O contacto da s\u00faa pel coa terra h\u00famida \u00e9ralle gratificante, soportaba ben ter as s\u00faas pernas atenazadas. O ferinte era a mirada dos seus compa\u00f1eiros de camada. A non mirada, porque s\u00f3 a pequena Br\u00edxida det\u00edvose uns instantes diante del. Impelida pola preceptora, a pequena tivo que seguir na fila aos seus compa\u00f1eiros, sen apenas balbucir unha palabra. A s\u00faa mirada de reproche e incomprensi\u00f3n era peor castigo que pasar a noite \u00e1 intemperie coas s\u00faas pernas enterradas ata os xeonllos.\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/01\\\/cristobal.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/01\\\/cristobal.jpg\",\"width\":720,\"height\":432},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/2024\\\/01\\\/24\\\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Portada\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"O animal que non quixo ser humano\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/\",\"name\":\"\",\"description\":\"Xornal galego de informaci\u00f3n xeral Publicaci\u00f3n mensual de novas de Galicia e en especial dos Concellos da sur da provincia de Pontevedra.\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"gl-ES\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/#organization\",\"name\":\"A Nova Peneira\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\",\"url\":\"http:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2019\\\/06\\\/logo_a_nova_peneira_portal_web.png\",\"contentUrl\":\"http:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2019\\\/06\\\/logo_a_nova_peneira_portal_web.png\",\"width\":300,\"height\":100,\"caption\":\"A Nova Peneira\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\"},\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/www.facebook.com\\\/anovapeneira\",\"https:\\\/\\\/x.com\\\/APeneira\"]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/45b3df2338e4d898b7616809f9c5906c\",\"name\":\"Cristobal L\u00f3pez\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"gl-ES\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/b537cf06ef8166c9ef72b09f4d5f6446b1e22ea99505d94e40b8685710482f79?s=96&d=mm&r=g\",\"url\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/b537cf06ef8166c9ef72b09f4d5f6446b1e22ea99505d94e40b8685710482f79?s=96&d=mm&r=g\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/secure.gravatar.com\\\/avatar\\\/b537cf06ef8166c9ef72b09f4d5f6446b1e22ea99505d94e40b8685710482f79?s=96&d=mm&r=g\",\"caption\":\"Cristobal L\u00f3pez\"},\"sameAs\":[\"http:\\\/\\\/anovapeneira.gal\"],\"url\":\"https:\\\/\\\/www.anovapeneira.gal\\\/index.php\\\/author\\\/opinioncristoballopez\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"O animal que non quixo ser humano -","description":"O contacto da s\u00faa pel coa terra h\u00famida \u00e9ralle gratificante, soportaba ben ter as s\u00faas pernas atenazadas. O ferinte era a mirada dos seus compa\u00f1eiros de camada. A non mirada, porque s\u00f3 a pequena Br\u00edxida det\u00edvose uns instantes diante del. Impelida pola preceptora, a pequena tivo que seguir na fila aos seus compa\u00f1eiros, sen apenas balbucir unha palabra. A s\u00faa mirada de reproche e incomprensi\u00f3n era peor castigo que pasar a noite \u00e1 intemperie coas s\u00faas pernas enterradas ata os xeonllos.","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/","og_locale":"gl_ES","og_type":"article","og_title":"O animal que non quixo ser humano -","og_description":"O contacto da s\u00faa pel coa terra h\u00famida \u00e9ralle gratificante, soportaba ben ter as s\u00faas pernas atenazadas. O ferinte era a mirada dos seus compa\u00f1eiros de camada. A non mirada, porque s\u00f3 a pequena Br\u00edxida det\u00edvose uns instantes diante del. Impelida pola preceptora, a pequena tivo que seguir na fila aos seus compa\u00f1eiros, sen apenas balbucir unha palabra. A s\u00faa mirada de reproche e incomprensi\u00f3n era peor castigo que pasar a noite \u00e1 intemperie coas s\u00faas pernas enterradas ata os xeonllos.","og_url":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/","article_publisher":"https:\/\/www.facebook.com\/anovapeneira","article_published_time":"2024-01-24T11:00:55+00:00","og_image":[{"width":720,"height":432,"url":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/cristobal.jpg","type":"image\/jpeg"}],"author":"Cristobal L\u00f3pez","twitter_card":"summary_large_image","twitter_image":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/cristobal.jpg","twitter_creator":"@APeneira","twitter_site":"@APeneira","twitter_misc":{"Escrito por":"Cristobal L\u00f3pez","Tempo de lectura":"14 minutos"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/"},"author":{"name":"Cristobal L\u00f3pez","@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/#\/schema\/person\/45b3df2338e4d898b7616809f9c5906c"},"headline":"O animal que non quixo ser humano","datePublished":"2024-01-24T11:00:55+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/"},"wordCount":2605,"commentCount":0,"publisher":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/cristobal.jpg","articleSection":["Artigos de opini\u00f3n"],"inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"CommentAction","name":"Comment","target":["https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/#respond"]}]},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/","url":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/","name":"O animal que non quixo ser humano -","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/cristobal.jpg","datePublished":"2024-01-24T11:00:55+00:00","description":"O contacto da s\u00faa pel coa terra h\u00famida \u00e9ralle gratificante, soportaba ben ter as s\u00faas pernas atenazadas. O ferinte era a mirada dos seus compa\u00f1eiros de camada. A non mirada, porque s\u00f3 a pequena Br\u00edxida det\u00edvose uns instantes diante del. Impelida pola preceptora, a pequena tivo que seguir na fila aos seus compa\u00f1eiros, sen apenas balbucir unha palabra. A s\u00faa mirada de reproche e incomprensi\u00f3n era peor castigo que pasar a noite \u00e1 intemperie coas s\u00faas pernas enterradas ata os xeonllos.","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/#breadcrumb"},"inLanguage":"gl-ES","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/#primaryimage","url":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/cristobal.jpg","contentUrl":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/cristobal.jpg","width":720,"height":432},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/2024\/01\/24\/o-animal-que-non-quixo-ser-humano\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Portada","item":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"O animal que non quixo ser humano"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/#website","url":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/","name":"","description":"Xornal galego de informaci\u00f3n xeral Publicaci\u00f3n mensual de novas de Galicia e en especial dos Concellos da sur da provincia de Pontevedra.","publisher":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"gl-ES"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/#organization","name":"A Nova Peneira","url":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"http:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/logo_a_nova_peneira_portal_web.png","contentUrl":"http:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2019\/06\/logo_a_nova_peneira_portal_web.png","width":300,"height":100,"caption":"A Nova Peneira"},"image":{"@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/#\/schema\/logo\/image\/"},"sameAs":["https:\/\/www.facebook.com\/anovapeneira","https:\/\/x.com\/APeneira"]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/#\/schema\/person\/45b3df2338e4d898b7616809f9c5906c","name":"Cristobal L\u00f3pez","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"gl-ES","@id":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b537cf06ef8166c9ef72b09f4d5f6446b1e22ea99505d94e40b8685710482f79?s=96&d=mm&r=g","url":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b537cf06ef8166c9ef72b09f4d5f6446b1e22ea99505d94e40b8685710482f79?s=96&d=mm&r=g","contentUrl":"https:\/\/secure.gravatar.com\/avatar\/b537cf06ef8166c9ef72b09f4d5f6446b1e22ea99505d94e40b8685710482f79?s=96&d=mm&r=g","caption":"Cristobal L\u00f3pez"},"sameAs":["http:\/\/anovapeneira.gal"],"url":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/author\/opinioncristoballopez\/"}]}},"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2024\/01\/cristobal.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11115","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/13"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11115"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11115\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11116,"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11115\/revisions\/11116"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11117"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11115"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11115"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.anovapeneira.gal\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11115"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}