En\n1943 casou coa s\u00faa amada Moraima o d\u00eda 15 de xullo e estivo con ela\no resto da s\u00faa vida. Desde este mesmo ano ata 1946 foi redactor xefe\nna revista \u201cFinisterre\u201d,<\/em>\ndirixida por Emilio Canda e desde 1944 ata 1952 colaborou en Sonata\nGalega, revista na que coordinaba a secci\u00f3n de \u201cSelecci\u00f3ns\nliterarias<\/em>\u201d.<\/p>\n\n\n\n Entre\n1948 e 1949 participou nas emisi\u00f3ns radiof\u00f3nicas do Galician \nProgramme da BBC de Londres, que coordinaba Francisco Fern\u00e1ndez del\nRiego.<\/p>\n\n\n\n No\nano 1949, xunto con Sabino Torres Ferrer, Emilio \u00c1lvarez Negreira e\nManuel Cu\u00f1a Nov\u00e1s leva adiante a colecci\u00f3n Benito Soto de poes\u00eda,\nprimeira empresa editorial que dar\u00eda a co\u00f1ecer poemarios en galego\nna posguerra.<\/p>\n\n\n\n En\noutubro de 1949 obt\u00e9n o t\u00edtulo de Procurador dos Tribunais e en\nsetembro de 1950 vaise para Vigo a exercer como tal.<\/p>\n\n\n\n En\nxullo de 1964 cofunda a Uni\u00f3n do Pobo Galego e no ano 1966, o 15\nde maio celebrouse unha homenaxe de despedida a Celso Emilio antes da\ns\u00faa partida a Caracas, al\u00ed viviu no exilio e traballou no gabinete\ndo presidente Rafael Caldera. Instalado xa en Caracas ocupouse da\ndirecci\u00f3n, redacci\u00f3n e confecci\u00f3n do xornal quincenal Irmandade,\nda direcci\u00f3n e orientaci\u00f3n do Cinema Club da sociedade, da\ndirecci\u00f3n e redacci\u00f3n da emisi\u00f3n radiof\u00f3nica Sempre en Galicia e\nda direcci\u00f3n e orientaci\u00f3n da Escola Castelao, participou tam\u00e9n\nna fundaci\u00f3n do Padroado d\u00e1 Cultura Galega na Irmandade Galega\nvenezolana.<\/p>\n\n\n\n No\n1967 funda e preside a Agrupaci\u00f3n N\u00f3s e en xullo do ano 1968\nrecibe comunicaci\u00f3n oficial da Irmandade da s\u00faa expulsi\u00f3n nunha\ncarta cofirmada polo presidente e o secretario xeral. Este ano\npublicou tam\u00e9n \u201cViaxe\n ao pa\u00eds dos ananos<\/em>\u201d\ne \u201cCantigas de\nescarni<\/em>o\u201d e\nmaldicir, asinada polo seu heter\u00f3nimo sat\u00edrico Ar\u00edstides\nSilveira.<\/p>\n\n\n\n En\n1970 edita os \u201c13\npoemas iracundos e unha canci\u00f3n inesperada\u201d,<\/em>\n separata da revista caraque\u00f1a Expediente, como adianto editorial\nda s\u00faa obra Antipoemas. Deste enviou a traduci\u00f3n ao castel\u00e1n ao\n\u201cIV Premio\nInternacional de Poes\u00eda \u00c1lamo de Salamanca<\/strong><\/em>\u201d\ne resultou ga\u00f1ador. No momento de ser impresa a esta obra premiada,\no no ano 1972, os editores censuraron sen permiso de Celso dez\npoemas. Como resposta, Ferreiro publicou en Venezuela unha separata\nco t\u00edtulo \u201cPoemas\nprohibidos<\/em>\u201d. \n<\/p>\n\n\n\n A\ncomezos do ano 1973 retornou de Venezuela con destino a Madrid onde\ntraballou desde 1974 no Ateneo Cient\u00edfico, Literario e Art\u00edstico de\nMadrid, no que desempe\u00f1ou o cargo de Director da aula de Cultura na\nsecci\u00f3n de Literatura Galega desde o primeiro de xullo.<\/p>\n\n\n\n No\nano 1976 \u00e9 premiado de novo, \u201cPremio\nda Cr\u00edtica de Poes\u00eda Galega<\/strong><\/em>\u201d\n<\/em>pola obra \u201cOnde\no mundo se chama Celanova\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n En\n1977 concorre como candidato da fronte multipartidista Candidatura\nDemocr\u00e1tica Galega ao Senado polo Partido Socialista Galego, aqu\u00ed\nga\u00f1ou un escano de senador pola provincia de Ourense nas primeiras\nElecci\u00f3ns Xerais de 1977.<\/p>\n\n\n\n A\ns\u00faa obra, traducida ao castel\u00e1n, tivo unha gran repercusi\u00f3n\nnacional e foi mesmo cantada en multitude de ocasi\u00f3ns, sendo neste\nmomento o poeta galego ao que m\u00e1is se lle puxo m\u00fasica, con m\u00e1is de\n100 versi\u00f3ns musicais. \n<\/p>\n\n\n\n Entre\nas s\u00faas obras m\u00e1is salientables destacan ”\nCartafol de poes\u00eda” (1935),<\/em>\nobra representativa dos seus primeiros anos; “O\n so\u00f1o sulagado” (1954)<\/em>;\n“Longa noite\nde pedra” (1962<\/em>),\ndurante a guerra escribiu moitos dos poemas que logo configurar\u00edan\neste libro, que se esgotar\u00eda en poucos meses e que se reproduc\u00eda en\n multicopista, chegando a ser un referente constante para o movemento\nsocial, “Viaxe \nao pa\u00eds dos ananos\u201d<\/em>\u0094\n(1968)<\/em>\ne \u0093\u201dTerra\nde ningures\u201d\u0094 (1969<\/em>),\nambas influ\u00eddas\npola experiencia do exilio; \u0093\n\u201cCimiterio\nprivado\u201d\u0094<\/em>\n(1973) e \u0093 \u201cOnde\no mundo se chama Celanova\u201d\u0094<\/em>\n(1975), o \u00faltimo volume de poemas publicado en vida de Ferreiro, no\nque plasma a visi\u00f3n melanc\u00f3lica do paso do tempo. E aqu\u00ed onde\npublica o bel\u00edsimo poema de amor escrito \u00e1 s\u00faa muller \u201cMoraima\u201d<\/em>,\neste \u00e9 considerado\nuns dos poemas de amor mais relevantes da poes\u00eda europea. Despois de\n33 anos casado coa s\u00faa muller, que Celso Emilio puidera seguir\nvivindo o amor con tanta intensidade e lealdade a s\u00faa esposa, e\ndunha maneira tan fervente e emotiva, coido que poder\u00eda dicir que \u00e9\no mellor poema de amor escrito no mundo. \n<\/p>\n\n\n\n Ferreiro\ntam\u00e9n publicou obras en castel\u00e1n, como\n\u0093\n\u201cAntipoemas\u201d\u0094<\/em>\n(1972) e a biograf\u00eda de \u201cCurros\nEnr\u00edquez<\/em>\u201d\n(1954); as\u00ed como en prosa, x\u00e9nero no que destacan \u0093\u201dA\nfronteira infinida<\/em>\u201d\u0094\n(1972) e \u0093\u201dA\ntaberna do galo\u201d<\/em>\u0094\n(1978). \n<\/p>\n\n\n\n O\n30 de agosto de 1979 faleceu na s\u00faa casa de Vigo e o 1 de setembro \u00e9\nenterrado na s\u00faa vila natal Celanova. Postumamente apareceu \u201cO\nlibro dos homenaxes<\/em>\u201d,\ndo que entregara o seu orixinal ao seu amigo Xes\u00fas Alonso Montero\noito d\u00edas antes de falecer. Esta m\u00e1xima figura da poes\u00eda social\ngalega ben mereceu que se lle dedicase o d\u00eda \u201cD\u00eda\ndas Letras Galegas en 1989<\/strong><\/em>\u201d,\ndes anos despois da s\u00faa do seu falecemento. \n<\/p>\n\n\n\n Pra\nMoraima, sempre.<\/em> Xaneiro\n1972, II<\/p>\n\n\n\n \u201cCando\nquero vivir Cando\nquero so\u00f1ar Cando\nquero chorar Cando\nquero surrir Cando\nquero morrer Onde\no mundo se chama Celanova (1975).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" O pasado 30 de agosto cumpr\u00edronse corenta anos da morte dunha das figuras m\u00e1is representativas da poes\u00eda galega e considerado como un dos maiores poetas de s\u00e9culo XX<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1265,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[589,1],"tags":[587,33,588,288,404],"class_list":["post-1263","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-reportaxe_galicia","category-sin-categoria","tag-celso-emilio-ferreiro","tag-cultura","tag-letras-galegas","tag-literatura","tag-poesia","et-has-post-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"yoast_head":"\n![\"Celso](\"http:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2019\/09\/celso_emilio_ferreiro_principe.jpg\")
Fonte foto: Fundaci\u00f3n Celso Emilio Ferreiro<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
Moraima:\ndiario de a bordo.<\/em>
\n<\/p>\n\n\n\n
digo Moraima.
Digo Moraima
cando semento a\nespranza.
Digo Moraima
e ponse azul a alba.<\/em><\/p>\n\n\n\n
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a noite \u00e9\npechada.
Digo Moraima
e ponse a luz en marcha.<\/em><\/p>\n\n\n\n
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a anguria me\nabafa.
Digo Moraima
e ponse a mar en calma.<\/em><\/p>\n\n\n\n
digo Moraima.
Digo Moraima
cando a ma\u00f1\u00e1 \u00e9\ncrara.
Digo Moraima
e ponse a tarde mansa.<\/em><\/p>\n\n\n\n
non digo nada.
E m\u00e1tame o silencio
de non\ndecir Moraima.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n