Hai cuesti\u00f3ns que, lonxe de seren anecd\u00f3ticas, expresan conflitos estruturais e decisi\u00f3ns de pa\u00eds. En Mar\u00edn, o illamento f\u00edsico e simb\u00f3lico da s\u00faa r\u00eda constit\u00fae un exemplo paradigm\u00e1tico dunha planificaci\u00f3n territorial desequilibrada e anacr\u00f3nica, que mant\u00e9n vedado un ben com\u00fan esencial \u00e1 cidadan\u00eda. A reconquista do bordo litoral, hoxe ocupado de forma sobredimensionada por instalaci\u00f3ns militares e portuarias, non \u00e9 unha demanda est\u00e9tica nin folcl\u00f3rica, \u00e9 unha cuesti\u00f3n de dereitos, de xustiza territorial e de proxecto de futuro.<\/p>\n\n\n\n
Durante d\u00e9cadas, a configuraci\u00f3n do espazo urbano en Mar\u00edn estivo determinada por unha l\u00f3xica de control, de ocupaci\u00f3n estrat\u00e9xica e de beneficio unilateral. Pero esa l\u00f3xica esgotouse. O urbanismo moderno, os principios de desenvolvemento sostible e a propia lexislaci\u00f3n estatal e auton\u00f3mica – nomeadamente a Lei 2\/2016 do solo de Galicia e a Lei 22\/1988 de costas – instan a po\u00f1er os espazos costeiros ao servizo do interese xeral, priorizando os usos p\u00fablicos, sociais, culturais e ambientais. Non \u00e9 un capricho, \u00e9 unha obriga legal e pol\u00edtica.<\/p>\n\n\n\n
A apertura de Mar\u00edn ao mar supor\u00eda unha operaci\u00f3n de reequilibrio territorial e de democratizaci\u00f3n do espazo p\u00fablico. Falar de cesi\u00f3n gratu\u00edta por parte da Autoridade Portuaria ou do Ministerio de Defensa non \u00e9 unha utop\u00eda, \u00e9 unha acci\u00f3n perfectamente viable e documentada por precedentes como os de Ferrol. Pero require vontade pol\u00edtica firme e ali\u00f1amento institucional.<\/p>\n\n\n\n
Os beneficios da apertura litoral non son s\u00f3 urban\u00edsticos ou ambientais. Son tam\u00e9n econ\u00f3micos. A recuperaci\u00f3n do bordo mar\u00edtimo permitir\u00eda artellar un novo modelo de desenvolvemento baseado no turismo sostible, o comercio local e a creaci\u00f3n de emprego vinculado ao lecer, \u00e1 cultura e \u00e1 restauraci\u00f3n. \u00c9 sabido que a posta en valor de espazos costeiros mellora a calidade de vida, incrementa o atractivo tur\u00edstico e dinamiza o pequeno comercio de proximidade. En Mar\u00edn, onde o tecido comercial sofre a competencia das grandes superficies e a perda de centralidade, a apertura ao mar poder\u00eda representar unha aut\u00e9ntica palanca de reactivaci\u00f3n econ\u00f3mica.<\/p>\n\n\n\n
A actividade portuaria non desaparecer\u00eda nin debe facelo. Pero c\u00f3mpre reequilibrar os usos e redimensionar espazos que, a d\u00eda de hoxe, non cumpren funci\u00f3ns efectivas. Hai terreos infrautilizados, zonas sen acceso nin funci\u00f3ns definidas e naves con concesi\u00f3ns prescindibles. Transformar estes espazos en parques urbanos, sendas peon\u00eds, instalaci\u00f3ns deportivas ou centros culturais non s\u00f3 \u00e9 razoable, sen\u00f3n urxente. \u00c9, en definitiva, unha expresi\u00f3n pr\u00e1ctica dun modelo de vila que aposta pola cohesi\u00f3n social, a sustentabilidade e a memoria.<\/p>\n\n\n\n
Porque o mar en Mar\u00edn \u00e9 identidade, \u00e9 historia colectiva, \u00e9 futuro. Non abrilo \u00e1 cidadan\u00eda \u00e9 negar esa identidade. E negala \u00e9 perpetuar unha inxustiza que nos empobrece a todos. \u00c9 hora de transformarmos valos en cami\u00f1os. De facermos do litoral unha porta aberta. Mar\u00edn merece vivir coa s\u00faa r\u00eda, non de
costas a ela. Por dereito, por dignidade e por un futuro en com\u00fan.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"