O fillo menor cursa 1\u00ba de ESO nun IES p\u00fablico. Hai un ano quit\u00e1ronlles o servizo de comedor. Xa hai tempo que non conta tampouco co bono-libro nin hai servizo de pr\u00e9stamo de libros de texto. Este curso, na s\u00faa aula case cae o falso teito por mor das pingueiras dun d\u00eda de choiva. O patio tampouco est\u00e1 cuberto; a Xunta non o ten como prioridade. El quere ir a un colexio concertado coma o seu colega Kevin. Negocio privado, financiaci\u00f3n p\u00fablica. A\u00ed si que hai patio cuberto; pagouno a Xunta. Pero os seus pais non poden pagar o cole de Kevin.<\/p>\n\n\n\n
A nai ten un problema grande. Ten unha doenza xinecol\u00f3xica dende hai tempo. Pediu cita no Sergas e danlla para dentro dun ano e dous meses. Solicitou cita urxente e adiant\u00e1ronlla para dentro de dez meses. Non pode agardar tanto. Non lle queda outra que pedir cita nunha clinica privada. Na sanidade privada vai ter que pagar moito, pero moito, para que despois a deriven a instalaci\u00f3ns da sanidade p\u00fablica que te\u00f1en os medios t\u00e9cnicos cos que non conta a privada. Ademais, o xinec\u00f3logo da privada s\u00f3 atende polas tardes, porque polas ma\u00f1\u00e1s atende a s\u00faa praza na p\u00fablica.<\/p>\n\n\n\n
A filla maior vai na universidade. Quer\u00eda acceder a unha residencia universitaria p\u00fablica pero xa non quedan prazas. Vai ter que compartir piso con outras cinco rapazas. Cada unha vai pagar 500 euros nun piso con balor nas paredes e couza nas madeiras. Tampouco vai ter acceso \u00e1 bolsa e ter\u00e1 que pagar unha cantidade desorbitada pola matr\u00edcula. A s\u00faa compa\u00f1eira Marta rematou o ciclo e agora quere facer un mestrado, que dende que se considera m\u00e1ster, obriga a moitos estudantes a ter que compaxinar estudos e traballos precarios. Est\u00e1 en Glovo.<\/p>\n\n\n\n
A avoa traballou toda a vida limpando casas e chal\u00e9s, sen contratos, sen cotizar, sen seguro. Nunca tivo opci\u00f3n. Era o que hab\u00eda. Agora, xubilada, cobra unha pensi\u00f3n non contributiva que non lle d\u00e1 para vivir. Non chega a fin de mes case nunca. Escoitou na televisi\u00f3n, entre anuncios de seguridade privada anti-okupas, que hai unha empresa que lle pode dar unha paga vitalicia a cambio de quedar coa s\u00faa casa cando ela faleza. Ch\u00e1manlle hipoteca inversa. E \u00e9 legal. T\u00f3cate o carallo.<\/p>\n\n\n\n
O pai ten problemas graves coa s\u00faa dentadura que non cobre a seguridade social. Non sabe de onde aforrar para pagar a consulta do dentista. A\u00ed atr\u00e1s, nas elecci\u00f3ns municipais, unha candidatura levaba no seu programa implantar un servizo dental p\u00fablico. Dix\u00e9ronlle os seus colegas no bar que moi ben, pero que como ga\u00f1aran eses nas elecci\u00f3ns, iamos acabar coma en Cuba ou Venezuela, e madia leva que non votou por eles. Co ben que se vive aqu\u00ed, no sur de Europa.<\/p>\n\n\n\n
A t\u00eda-avoa emigrou hai anos a Su\u00edza e non tivo fillos. Hai anos retornou ao Pa\u00eds e mercou un piso cos seus aforros. Os aforros de toda a vida. Comeza a ter demencia e non poden atendela na casa. Non hai praza para ela nas residencias p\u00fablicas e van ter que metela nunha residencia privada. \u00c1 s\u00faa familia, que quedou ao seu cargo, non lle vai quedar outra que vender ese piso para pagar os 3.000 euros mensuais que exixe a residencia de anci\u00e1ns privada. Demencial.<\/p>\n\n\n\n
Noutra familias poden existir outras derivadas: algu\u00e9n alcoh\u00f3lico, un menor dependente, violencia machista, alg\u00fan caso de ludopat\u00eda, algu\u00e9n cunha enfermidade cr\u00f3nica ou con diversidade funcional, alg\u00fan adicto \u00e1s compras… Nada extraordinario, por outra parte, non?<\/p>\n\n\n\n
E as\u00ed todo. Ao capitalismo non lle abonda coa plusval\u00eda que nos furta cando traballamos, cando mal-vendemos a nosa forza de traballo a cambio dun salario. A cambio dun salario que despois imos gastar en cousas que non necesitamos pero que o capitalismo nos vai vender coma moi necesarias. Non. Necesita espremernos a\u00ednda m\u00e1is, quedar cos nosos aforros, co noso lecer, coa nosa sa\u00fade, coas nosas poucas posesi\u00f3ns ga\u00f1adas con moita suor. Necesita todo e facer negocio con todo.<\/p>\n\n\n\n
Privatizar e precarizar \u00e9, polo tanto, unha forma sutil de roubarmos, m\u00e1is e mellor. Ou acabamos coa besta ou a besta acabar\u00e1 con n\u00f3s.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"