Quen chega a Vigo por primeira vez adoita mirar cara \u00e1s Illas C\u00edes, ao Casco Vello ou \u00e1s grandes avenidas comerciais do centro. Mais existe outro Vigo, menos tur\u00edstico e m\u00e1is aut\u00e9ntico, o dos barrios dos arrabaldes. Esta parroquia da que imos falar hoxe est\u00e9ndese entre o mar, os montes e a vida industrial da cidade. Ese Vigo ch\u00e1mase Teis.<\/p>\n\n\n\n
Situada na zona nordeste da cidade ol\u00edvica comprende 5,80 quil\u00f3metros cadrados e os seus l\u00edmites abranguen a zona costeira comprendida entre Arealonga de Redondela e a zona de Guixar, pr\u00f3xima ao centro da cidade. <\/strong>Teis \u00e9 unha das parroquias m\u00e1is poboadas da cidade con m\u00e1is de 24.000 habitantes, \u00e9 un lugar cheo de contrastes. Aqu\u00ed conviven a paisaxe portuaria coas zonas verdes, os restos do pasado industrial coas praias pequenas e tranquilas, os barrios familiares coa tranquilidade das antigas aldeas. Un barrio que conserva unha identidade profundamente viguesa e no que a\u00ednda se pode entender como medrou a cidade ao longo do s\u00e9culo XX.<\/p>\n\n\n\n Os veci\u00f1os de Teis adoitan falar da parroquia coma se fose unha pequena cidade dentro de Vigo. E, dalgunha maneira, \u00e9 certo. Durante d\u00e9cadas, este territorio desenvolveu unha personalidade propia marcada pola vida mari\u00f1eira, pola industria e polo forte movemento veci\u00f1al que caracterizou historicamente unha das zona m\u00e1is loitadoras da cidade.<\/p>\n\n\n\n Ao cami\u00f1ar polas s\u00faas r\u00faas perc\u00edbese rapidamente esa sensaci\u00f3n de comunidade. Hai pequenos comercios tradicionais, cafeter\u00edas frecuentadas pola veci\u00f1anza de toda a vida e prazas onde a\u00ednda existe vida de barrio. Fronte ao ritmo acelerado do centro vigu\u00e9s, Teis conserva unha atmosfera m\u00e1is tranquila.<\/p>\n\n\n\n A parroquia experimentou un enorme crecemento durante o s\u00e9culo pasado debido \u00e1 expansi\u00f3n industrial de Vigo. De feito, a s\u00faa proximidade \u00e1 R\u00eda manifestou a s\u00faa importancia como foco industrial onde naceron as primeiras f\u00e1bricas conserveiras na zona da Gu\u00eda, <\/strong>os estaleiros e f\u00e1bricas atraer\u00edan miles de familias traballadoras, convertendo Teis nun dos grandes barrios obreiros da cidade. Esa pegada segue visible na arquitectura, nas historias familiares e mesmo na maneira de entender a vida coti\u00e1. <\/strong>A configuraci\u00f3n do seu espazo urbano xurdiu coa creaci\u00f3n da rede de tranv\u00edasque circularon desde 1914 para unir os lugares de maior crecemento co centro da cidade. Neste sentido, trazouse unha li\u00f1a que enlazaba o centro con Teis e Chapela, e isto fixo que o Barrio deixase de ser unha unidade territorial uniforme.<\/strong> A parroquia San Salvador de Teis, pola s\u00faa situaci\u00f3n estrat\u00e9xica na cidade, sufriu unha desestruturaci\u00f3n brutal e continua, fragment\u00e1ndose e divid\u00edndose nas 6 barrios que actualmente ten que son Moutada, Paradela, Pugari\u00f1o, Ror\u00eds, Paraixal e Presa.<\/p>\n\n\n\n Teis \u00e9 moito m\u00e1is c\u00f3 seu pasado industrial. Tam\u00e9n \u00e9 natureza, patrimonio e mar. Ten espazos tan fermosos como:<\/p>\n\n\n\n Se existe un lugar capaz de resumir visualmente a esencia de Teis, ese \u00e9 o monte da Gu\u00eda. Situado sobre unha elevaci\u00f3n natural fronte \u00e1 r\u00eda de Vigo, este espazo ofrece unha das panor\u00e1micas m\u00e1is fermosas da cidade.<\/p>\n\n\n\n O paseo ata a cima permite afastarse do ru\u00eddo urbano e entrar nun ambiente tranquilo, rodeado de \u00e1rbores como carballos ou pinos e cami\u00f1os sombreados. No alto at\u00f3pase a ermida da Nosa Se\u00f1ora de A Gu\u00eda, un pequeno templo branco que se converteu nun dos s\u00edmbolos cat\u00f3licos hist\u00f3ricos da parroquia.<\/p>\n\n\n\n Desde este punto a vista \u00e9 espectacular. As Illas C\u00edes aparecen ao fondo da r\u00eda, mentres o porto de Vigo, os estaleiros e os barrios mari\u00f1eiros se espallan ao redor, na cara sur podemos observar \u00e1 pen\u00ednsula do Morrazo e a ponte de Rande. Ao solpor e a luz dourada sobre o mar transforma completamente a paisaxe.<\/p>\n\n\n\n A Gu\u00eda \u00e9 tam\u00e9n un lugar moi querido pola veci\u00f1anza. Aqu\u00ed cel\u00e9branse romar\u00edas, encontros familiares e paseos coti\u00e1ns. Non \u00e9 s\u00f3 un espazo tur\u00edstico: \u00e9 unha parte esencial da memoria de Teis.<\/p>\n\n\n\n Moi preto do monte existen ademais restos arqueol\u00f3xicos e indicios da presenza dun antigo castro, recordando que este territorio leva habitado desde moito antes da industrializaci\u00f3n viguesa.<\/p>\n\n\n\n Un dos espazos que m\u00e1is cambiou nos \u00faltimos anos \u00e9 a antiga ETEA, a Escola de Transmisi\u00f3ns e Electricidade da Armada. As s\u00faas orixes rem\u00f3ntanse ao ano 1916 data na que se crea a Base Naval de R\u00edos simultaneamente coas de Mar\u00edn e Arousa. A base ocupaba unha superficie de 2.000 metros cadrados e ti\u00f1a capacidade para minar a entrada da r\u00eda. Durante d\u00e9cadas, esta zona militar permaneceu practicamente pechada ao p\u00fablico, foi en agosto de 2002, cando cesou definitivamente o uso do espazo militar traslad\u00e1ndose as actividades a base de Ferrol. Hoxe, boa parte do recinto converteuse nun amplo paseo mar\u00edtimo aberto \u00e1 cidadan\u00eda <\/strong>grazas \u00e1 acci\u00f3n coordinada dos diferentes Axentes e Colectivos do Barrio de Teis.<\/p>\n\n\n\n O paseo da Etea combina zonas verdes, vistas abertas ao mar e unha sensaci\u00f3n de tranquilidade dif\u00edcil de atopar preto dunha cidade tan din\u00e1mica como Vigo. Desde aqu\u00ed poden observarse embarcaci\u00f3ns deportivas, barcos cruzando a r\u00eda e pequenas praias frecuentadas principalmente pola veci\u00f1anza. A zona ga\u00f1ou popularidade entre corredores, ciclistas e familias que buscan un espazo agradable para descansar.<\/p>\n\n\n\n A antiga arquitectura militar segue presente nalg\u00fans edificios do recinto, creando unha curiosa mestura entre pasado e presente. A ETEA simboliza ademais unha das grandes reivindicaci\u00f3ns hist\u00f3ricas de Teis: recuperar espazos pechados para uso p\u00fablico, zona que non deixa indiferente a ningu\u00e9n e en continuo conflito entre o Concello e a Xunta de Galicia.<\/p>\n\n\n\n A\u00ednda que Vigo \u00e9 co\u00f1ecida polas praias de Samil ou O Vao, Teis tam\u00e9n conserva pequenos areais menos famosos pero con moito encanto.<\/p>\n\n\n\n Praias como a da Punta, co\u00f1ecida tam\u00e9n como paria do Arei\u00f1o e localizada no monte da Gu\u00eda e uns cincuenta metros de lonxitude ou, a da ETEA, te\u00f1en un car\u00e1cter moi distinto \u00e1s grandes praias urbanas. Aqu\u00ed non hai enormes paseos mar\u00edtimos nin grandes infraestruturas tur\u00edsticas. O ambiente \u00e9 m\u00e1is \u00edntimo e familiar e no chiringuito da Etea, durante case seis meses de temporada, p\u00f3dense desfrutar de diferentes concertos musicais, ben entrada xa a tardi\u00f1a, cunhas vistas e un ambiente nada envexable o de outros puntos da cidade m\u00e1is tur\u00edsticos.<\/p>\n\n\n\n No ver\u00e1n, os veci\u00f1os baixan con cadeiras, neveiras e paraugas, mantendo esa tradici\u00f3n tan galega de vivir a praia de maneira sinxela e pr\u00f3xima. As augas tranquilas da r\u00eda e as vistas cara ao outro lado da enseada converten estes espazos en lugares perfectos para descansar sen afastarse da cidade e observar o solpor no horizonte.<\/p>\n\n\n\n Estas praias permiten ademais observar outra cara de Vigo: unha cidade profundamente conectada co mar, onde a actividade portuaria e a vida coti\u00e1 conviven constantemente.<\/p>\n\n\n\n Este fermoso parque foi constru\u00eddo entre 1990 e 1991 polo arquitecto catal\u00e1n Ricardo Bofill. Ten unha extensi\u00f3n de aproximadamente 6 hect\u00e1reas. Entre os seus elementos, destacan un anfiteatro de pedra e c\u00e9spede, un paseo con p\u00e9rgolas e un xard\u00edn bot\u00e1nico con especies arb\u00f3reas aut\u00f3ctonas, como o carballo ou o casti\u00f1eiro; mesturadas con outras for\u00e1neas, como o casti\u00f1eiro de indias. O parque foi un encargo polo finado alcalde Manuel Soto para crear unha zona verde no barrio de Teis, concretamente na antiga leira de Dona Fermina, unha parcela privada na que antigamente se organizaban eventos particulares e desde ent\u00f3n f\u00edxose un espazo para p\u00fablico para a veci\u00f1anza.<\/p>\n\n\n\n Outro dos grandes atractivos de Teis \u00e9 a s\u00faa proximidade \u00e1 natureza. Mentres boa parte da parroquia \u00e9 urbana, nas zonas m\u00e1is altas aparecen montes, cami\u00f1os forestais e \u00e1reas verdes que funcionan como pulm\u00f3n natural para Vigo e a s\u00faa contorna.<\/p>\n\n\n\n Este monte, situado na parte superior da parroquia, converteuse nun importante espazo de lecer para os vigueses. Ademais das instalaci\u00f3ns deportivas e do zoo de Vigo, a zona conta con rutas para cami\u00f1ar e excelentes vistas sobre a cidade e a r\u00eda.<\/p>\n\n\n\n Nos d\u00edas despexados \u00e9 posible contemplar desde aqu\u00ed boa parte da costa sur galega. O contraste entre o verde do monte e o azul do Atl\u00e1ntico resulta especialmente bonito e atractivo para fot\u00f3grafos e amantes da paisaxe.<\/p>\n\n\n\n En poucos minutos p\u00f3dese pasar da contorna industrial e portuaria a espazos naturais silenciosos e elevados sobre o mar, poucas parroquias galegas poden presumir deste feito.<\/p>\n\n\n\n Non podemos deixar de mencionar que calquera visita a Teis deber\u00eda inclu\u00edr unha parada gastron\u00f3mica. A parroquia conserva numerosos bares, taper\u00edas e restaurantes frecuentados principalmente por veci\u00f1os, algo que adoita ser garant\u00eda de boa comida caseira e de calidade onde non faltan pratos como polbo \u00e1 feira, mexill\u00f3ns ao vapor, navallas, peixe fresco da r\u00eda, empanadas, ou caldeiradas.<\/p>\n\n\n\n As r\u00faas pr\u00f3ximas ao mercado de Teis e \u00e1 avenida de Galicia concentran boa parte desta vida gastron\u00f3mica popular. Aqu\u00ed podemos descubrir o ritmo diario da parroquia mentres se comparte barra coa veci\u00f1anza.<\/p>\n\n\n\n Un dos aspectos m\u00e1is interesantes de Teis \u00e9 precisamente aquilo que moitas veces pasa desapercibido: a s\u00faa paisaxe industrial.<\/p>\n\n\n\n As v\u00edas do tren, os antigos espazos fabr\u00eds, o porto de Guixar, grandes edificios obreiros ou O Monasterio da Visitaci\u00f3n das Salesas Reais constru\u00eddo en 1942, forman parte dunha est\u00e9tica urbana moi caracter\u00edstica. Lonxe de resultar fr\u00eda, esta paisaxe conta a historia do crecemento econ\u00f3mico de Vigo e da chegada de milleiros de traballadores durante o s\u00e9culo XX. Aqu\u00ed \u00e9 posible comprender como a industria transformou non s\u00f3 o territorio, sen\u00f3n tam\u00e9n a identidade social dunha comunidade enteira.<\/p>\n\n\n\n Moitas familias conservan historias ligadas aos estaleiros como os de MetalShip, Factor\u00edas Vulcano ou Montenegro, \u00e1s conserveiras ou ao traballo portuario. Esa memoria contin\u00faa viva nas conversas coti\u00e1s e no orgullo co que a veci\u00f1anza fala do barrio.<\/p>\n\n\n\n A vida social segue sendo unha das grandes fortalezas de Teis. Durante o ver\u00e1n, as festas populares re\u00fanen m\u00fasica, gastronom\u00eda e tradici\u00f3n relixiosa, mantendo vivo o esp\u00edrito das antigas parroquias galegas.<\/p>\n\n\n\n As celebraci\u00f3ns da Gu\u00eda son probablemente as m\u00e1is co\u00f1ecidas, atraendo visitantes doutras zonas de Vigo. As romar\u00edas, os postos gastron\u00f3micos e as actuaci\u00f3ns musicais crean un ambiente festivo moi ligado a nosa cultura.<\/p>\n\n\n\n Ao longo do ano tam\u00e9n existen numerosas actividades organizadas por asociaci\u00f3ns veci\u00f1ais e colectivos culturais. Teis conserva unha forte tradici\u00f3n asociativa e loitadora que axuda a manter viva a identidade local.<\/p>\n\n\n\n Quen visita esta parroquia descubre unha parte menos co\u00f1ecida de Vigo, pero tam\u00e9n unha das m\u00e1is sinceras. Un lugar onde o mar, a memoria industrial e a vida de barrio seguen formando parte da mesma paisaxe.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Teis, entre o mar e o monte, a cidade e o arrabalde: a parroquia viguesa que conserva alma de barrio e movemento de cidade<\/p>\n","protected":false},"author":17,"featured_media":15992,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_exactmetrics_skip_tracking":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[497],"tags":[227],"class_list":["post-15991","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-vigo-reportaxes","tag-concello-de-vigo","et-has-post-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"yoast_head":"\nA Gu\u00eda, este \u00e9 o gran miradoiro da R\u00eda de Vigo.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
O paseo mar\u00edtimo da ETEA: un novo balc\u00f3n sobre o mar.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
As praias de barrio.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
O Parque da Riouxa.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
A Madroa.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
A gastronom\u00eda de barrio galego.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
A memoria industrial de Vigo<\/strong><\/h2>\n\n\n\n