Ano de 1658<\/p>\n\n\n\n
\u2026O Marqu\u00e9s de Viana coa noticia da entrada de Socorros a Mon\u00e7\u00e3o e a experiencia do mal resultado dos ataques, deliberou se dar un asalto a Praza na noite do vinte cinco de Outubro, mandouse tocar repetidamente ataque para que os sitiados estivesen permanentemente en alarma e se atopasen m\u00e1is cansos e menos vigorosos.<\/p>\n\n\n\n
A media noite iniciouse un furioso ataque, marcharon os Tercios e batall\u00f3ns para o asalto, os soldados que se encargaban de cegar os fosos execut\u00e1rono rapidamente, os Oficiais, que levaban as escadas, arrim\u00e1ronas \u00e1s trincheiras con moito valor, m\u00e1xime o subiren por elas. Acudiron os sitiados a defensa, toc\u00e1ronse os sinos das camp\u00e1s, acend\u00e9ronse os lumes e precipitouse o encontro. Os Cabos que asist\u00edan o asalto mand\u00e1rono repetir o tempo que os sitiados iluminaron os fosos con candeeiros de lume e varios aritificios, axudaban a esta luz as moitas que escintilaban as pezas de artiller\u00eda e os mosquetes, ficou tan clara a campi\u00f1a que foi grande o efecto das balas nos inimigos que sub\u00edan polas escadas, e Tercios de reserva.<\/p>\n\n\n\n
O mesmo tempo que as trincheiras foron atinxidas, no Forte que ficaba por riba da fonte, gobernado polo Capit\u00e1n Francisco Nunes Pacheco, e os baluartes e a cortina, que ollaban para a Campa\u00f1a, con muito valor foron rexeitados os inimigos, perderon catrocentos homes dos mellores soldados do ex\u00e9rcito e levaron outros tantos feridos. Na Praza morreron setenta soldados, entre eles os Capit\u00e1ns Antonio Ferraz, Ioseph Pereyra Caldas e Jo\u00e3o Gomes de Sousa. Ficaron cincuenta feridos entre os que estaban os Capit\u00e1ns Fern\u00e3o Leyte Pita, Fern\u00e3o Figueyra de Palhares, Io\u00e3o Pereyra Pinto, Francisco Pita Malheyro e o Capit\u00e1n Francisco Nunes Pacheco que perdeu a man dereita dunha granada que nela lle rebentou. Todos os sitiados resistiron a furia e persistencia do asalto con memorable constancia. A o d\u00eda seguinte fixeron os inimigos chamada, pediu o Marqu\u00e9s cese de armas, concedeuna Louren\u00e7\u00f3 de Amorim para enterraren os mortos.<\/p>\n\n\n\n
Continuaron fac\u00e9ndose os aproches, (fortificaci\u00f3ns ou trincheiras que os sitiadores constru\u00edan para achegarse de forma segura a fortaleza inimiga), acheg\u00e1ndose as trincheiras que cubr\u00edan o Arrabaldo e o Mosteiro de S. Francisco, e facendo un aloxamento xunto a un Fort\u00edn chamado do Montinho, comezaron a minalo, e co\u00f1ecendo Louren\u00e7o de Amorim o apuro a que se v\u00eda reducida a Praza, resolveu avisar \u00f3 Conde de Castell-Melhor elexindo para esta empresa a Francisco Alvares Gal\u00e9, pagador Xeral daquela Provincia, que ficara na Praza e a Fern\u00e3o Taveyra de Palhares, que sen risco conseguiron chegar o cuartel de Paredes, onde se atopaba a retagarda, pero xa non estaba o Conde de Castell-Melhor, porque despois de intentar facer o pos\u00edbel por xuntar xente para romper as li\u00f1as inimigas, non o logrou xa que eran m\u00e1is os que fux\u00edan que os que se somet\u00edan o rigor militar, iso a pesares dos castigos os que se enfrontaban.<\/p>\n\n\n\n
O Conde encomendoulle a Fern\u00e3o de Sousa Coutinho que intentase meter na Praza un novo socorro polos mesmos pasos do primeiro, o que felizmente conseguiu, introducindo en Mon\u00e7\u00e3o por Salvaterra oitenta Infantes, de que era Cabo o Capit\u00e1n Diego de Caldas Barbosa. Entre tanto o Conde retirouse a Ponte da Lima con unha febre orixinada por unha doenza e unha melancol\u00eda que o obrigou a sangralo oito veces.<\/p>\n\n\n\n
Coa mellora do sitio da Vila, pareceu que levantaba o \u00e1nimo, pero o certo \u00e9 que a trece de Novembro de 1568, con todos os Sacramentos e actos de verdadeiro Cat\u00f3lico, acabou a vida de Jo\u00e3o Rodr\u00edgues de Vasconcelos e Sousa, segundo Conde de Castell-Melhor. Sentiuse grandemente a sua falta, pois estaba o Conde de dotado de virtudes que acostuman ter os var\u00f3ns mais excelentes. Era moi valente, intelixente e sumamente fiel da conservaci\u00f3n do Reyno. Non descansaba no traballo dos negocios, pero en moitas ocasi\u00f3ns se descompuxeron por consentir que descansasen os que lle obedec\u00edan. Naceu o Conde cuarto fillo de seus pa\u00eds, debeu ao seu merecemento a grandeza da sua Casa. Era de estatura pequena, m\u00e1is de presencia agradable, morreu a idade de sesenta e cinco anos, deixou por sucesor a Luis de Sousa de Vasconcellos, que subiu a sua Casa a maior e mais varia fortuna. O Xeneral de Artiller\u00eda Nuno da Cunha, logo que recibiu a nova da morte do Conde, deu conta a Ra\u00ed\u00f1a, fac\u00e9ndolle ver o muito que a falta do Conde acrecentaba o perigo, non solo de caer Mon\u00e7\u00e3o e Salvaterra, sen\u00f3n de toda a Provincia.<\/p>\n\n\n\n
Asist\u00edan a Nuno da Cunha no cuartel o Vizconde de Vila-Nova, o Conde de Miranda, D. Francisco de Azevedo, o Bal\u00edo de Le\u00e7a, Frey Diogo de Mello Pereyra, e todos sin controversia prometeron obediencia \u00f3 Xeneral, en canto a Rai\u00f1a non nomeara un novo Gobernador da Armas. Chamou o Xeneral a consello e todos convi\u00f1eron en mudar aquel cuartel para as Aldeas das Chozas, situadas nun vale rodeado de \u00e1speras serras que o protex\u00edan, asemade con abondosos mantementos e tan pouco distante dos cuarteles dos Galegos, que do alto das serras se descubr\u00eda toda a Ribeira de Mon\u00e7\u00e3o, regado adem\u00e1is coa abondosa auga do r\u00edo Vez.<\/p>\n\n\n\n
Cando chegou o Xeneral \u00f3 cuartel atopou de todo o previsto, pero carec\u00eda de medios econ\u00f3micos e xente, pois somente contaban con tres mil soldados, biso\u00f1os, porque os adestrados estaban xa en Mon\u00e7\u00e3o e Salvaterra e noutras Prazas ameazadas de igual perigo. A Cabaler\u00eda constaba de catrocentos cabalos debilitados c\u00f3 prolongado tempo de Campa\u00f1a.<\/p>\n\n\n\n
Nuno de Cunha mandou a Fern\u00e3o de Sousa e Miguel de Lascol reco\u00f1ecer os cuarteis inimigos, con grande perigo executaron a orde, referindo logo no Consello o que viran e o que entend\u00edan. Que a importancia das Prazas e o apuro dos sitiados solo era estimulado pola posibilidade de introducirlles socorros, que estas circunstancias concorr\u00edan solo en Mon\u00e7\u00e3o, porque coa s\u00faa perda caer\u00eda case toda a Ribeira do Mi\u00f1o, un dos mellores distritos de toda a Provincia, e os seus defensores, despois de valerosa resistencia de tres meses, chegaron a unha situaci\u00f3n extrema, defendendo con as poucas munici\u00f3ns e subministros, unas d\u00e9biles trincheiras contra un poderoso ex\u00e9rcito.<\/p>\n\n\n\n
O remedio dos dous socorros anteriores que felizmente se introduciran, foi \u00fatil para aumentar os defensores pero foi prexudicial por diminu\u00edr os subministros, chegando o extremo de que, da morte de uns depend\u00eda a vida de outros. Era necesaria unha pronta resoluci\u00f3n e dificilmente se albiscaba algunha, que non fora mui perigosa, pois o ex\u00e9rcito galego si ben diminu\u00eda coas mortes, crec\u00eda coas levas, as s\u00faas fortificaci\u00f3ns eran de calidade, tal que solo os Fortes exteriores eran once, con fosos de trinta pes de alto e os cuarteis eran tres ben flanqueados, axudados pola aspereza do lugar, tanto que dificilmente poder\u00edan ser superados por un gran ex\u00e9rcito. Estaba claro que con Mon\u00e7\u00e3o perdido, non se pod\u00eda defender Salvaterra e desta conquista depend\u00eda o futuro de toda a Provincia\u2026<\/p>\n\n\n\n
Proseguir\u00e1\u2026<\/p>\n\n\n\n
Fonte: Portugal Restaurado, parte II, libro III, Lu\u00eds de Meneses, Conde de Ericeyra, Lisboa.<\/p>\n\n\n\n
Ant\u00f3n \u201cXaque\u201d, Salvaterra de Mi\u00f1o a 07 de Xullo de 2026<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O Marqu\u00e9s de Viana coa noticia da entrada de Socorros a Mon\u00e7\u00e3o e a experiencia do mal resultado dos ataques, deliberou se dar un asalto a Praza na noite do vinte cinco de Outubro<\/p>\n","protected":false},"author":34,"featured_media":16236,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_exactmetrics_skip_tracking":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[1283],"class_list":["post-16235","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artigos-de-opinion","tag-concello-de-salvaterra","et-has-post-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"yoast_head":"\n