Desta volta hanme permitir que lles fale do meu amigo Foz, chamado as\u00ed por ser nativo dese lugar na Mari\u00f1a de Lugo. Co\u00f1ecino hai moitos anos e sent\u00eda por ela unha especial veneraci\u00f3n por ser xustamente como era. Nin m\u00e1is nin menos.<\/p>\n\n\n\n
Lu\u00eds Gon\u00e7ales Blasco, meu amigo Foz, era da rolada do 41 e militante activo de base no compromiso por Galiza. Pasou a vida -nos derradeiros tempos- po\u00f1endo en claro moitos aspectos escuros desta historia que cada quen contou como lle veu en gana e que a\u00ednda segue a ser sospeitosa de estar non ben contada.<\/p>\n\n\n\n
Foi profesor de Lingua e Literatura, sab\u00eda moi ben -por praxis da docencia, que esixe da experiencia- onde se mov\u00eda el e onde estaban os terreos empantanados da nosa recente historia. Sab\u00eda moi ben o enlamado dos cami\u00f1os nos que se trazaban as li\u00f1as decisivas dun nacionalismo que medraba entre fisuras moi sensibles e precisas. Na d\u00e9cada dos 60 contacta co grupo Brais Pinto en Madrid, aquel ni\u00f1o de tantas ilusi\u00f3ns entre tantas dificultades. Foi as\u00ed como cos anos conv\u00e9rtese nun dos fundadores membros da UPG. No 68 andaba clandestino e ex\u00edliase en Par\u00eds e chega a traballar na Editorial \u201cRuedo Ib\u00e9rico\u201d, aqueles libros que chegados de lonxe tantos ollos abriron a pesar da f\u00e9rrea censura. Foi al\u00e1 onde se licencia en Ling\u00fc\u00edstica Xeral. Regresa \u00e1 Casa al\u00e1 polos anos 77, mov\u00e9ndose nos territorios do independentismo. Coa s\u00faa incesante actividade participa na creaci\u00f3n do Partido Galego do Proletariado, de Galiza Ceive, da Primeira Fronte Popular Galega, da Assembleia do Povo Unido, … Era incansablemente activo, non paraba. Preocup\u00e1balle moito ese presentido fracaso das ideas. Non lle cab\u00eda na cabeza, tampouco a min, e sei que a moitos m\u00e1is, que estivera toda a xente tan dispersa e metida en loitas est\u00e9riles de \u201cmamonadas\u201d cando nos principios b\u00e1sicos estabamos ferreamente de acordo. Era, todo hai que dicilo, un gran conciliador de vontades, unha persoa aberta a calquera suxesti\u00f3n, a calquera cambio consensuado e firme na vontade fundamental da honra na orixe e coa sabedor\u00eda da forza en com\u00fan, que \u00e9 moita m\u00e1is forza. Nunha das \u00faltimas etapas foi membro da Coordinadora Nacional de Cerna.<\/p>\n\n\n\n
Loitador con causa, evidentemente, e desde abaixo segu\u00eda sen descanso na mesma brecha das batallas. Nadou contra corrente sempre pero con moral de vitoria. Era as\u00ed de decente. Foi membro da AGAL e da Academia Galega de Lingua Portuguesa. Publicou traballos e libro de lingua, literatura e historia pol\u00edtica en Ag\u00e1lia e noutras revistas. \u00c9 autor dun libro fundamental para o entendemento e cosmovisi\u00f3n de Galiza con aquela enorme base de datos na que volve dicir “A semente da naci\u00f3n so\u00f1ada”, como homenaxe a Ferr\u00edn (2008) e \u201cA pol\u00edtica e a organiza\u00e7om exterior da UPG (1964-1986)\u201d que sacou no 2012. Tam\u00e9n de \u201cA UPG em Portugal e alguma coisa mais (no 2022). Sa\u00edu en defensa, con artigos e libros, de Celso Emilio Ferreiro cando recib\u00eda este ataques sibilinos por parte de moita xente que non chegara nin a co\u00f1ecelo, pero que aproveitaba os vaiv\u00e9ns para sinalalo con descaro. As\u00ed escribiu \u201cAnota\u00e7ons a prop\u00f3sito da UPG e do papel de C.E. Ferreiro e outros\u201d e \u201cVida e obra de Emilio Ferreiro M\u00edguez\u201d e \u201cCelso Emilio Ferreiro, nacionalista Galego\u201d (Xerais, 2023). Volve por Celso Emilio, no medio de tanto silencio, quen na s\u00faa obra deixa documentaci\u00f3n fidedigna e ben clara do seu pensamento nacionalista, sobre todo tendo en conta o contexto hist\u00f3rico, social e literario da s\u00faa biograf\u00eda. Eu tam\u00e9n o vin en Madrid, termando da vida sen que ningu\u00e9n acordase del e onde o abandono vi\u00f1a dos nosos. Tema co que eu tam\u00e9n falei co Manuel Mar\u00eda, nesa distancia curta dos afectos e da confianza, e tam\u00e9n el confirmaba aquel erro e que a vinculaci\u00f3n coas Mocidades Galeguistas e a reacci\u00f3n posterior coa expulsi\u00f3n de UPG ti\u00f1a moito por mor desas fisuras tan sensibles que certamente acontecen e son tan molestas, sobre todo cando hai tantas frontes nas que loitar e procurar avances, a pesar do caos.<\/p>\n\n\n\n
Eu sinto moito a s\u00faa viaxe aos eidos da nostalxia, este 18 de agosto. Deb\u00eda estar enfermo cando nas derradeiras convocatorias do \u201cTres Manueis\u201d non aparec\u00eda ou vi\u00f1a tan s\u00f3 un momenti\u00f1o. Asist\u00eda a aqueles sitios onde eramos poucos a defendernos da corrosi\u00f3n e o esquecemento, nas memorias agradecidas de heroes da nosa historia non contada, na memoria de Ant\u00f3n Moreda, na celebraci\u00f3n dos roteiros da memoria por terras marcadas en pedra para que algu\u00e9n pare a reflexionar no pasado e ir abrindo horizontes de porvir. Sempre tiven, como dixen, por el unha veneraci\u00f3n especial por sabelo tan enteiro, a pesares dos pesares; por velo sempre tan limpo, a pesar de tanta merda que lle botaron; por velo tan \u00edntegro, a pesar do \u201csinalamento\u201d de tantos que estaban emporcallados no beneficio propio. Por ser tan cabal no medio das tantas miserias, por ser como foi. En fin, Foz tivo un comportamento excelente e foi un amigo enteiro e fiel, comprometido coa verdade, anque nos pese. Gardarei memoria e honra por telo co\u00f1ecido e participar con el en moitas andainas, memoria agradecida por saber conducirme neste cami\u00f1o de tantas inc\u00f3gnitas e ser\u00e1 parte do meu ronsel de lembranzas.<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Desta volta hanme permitir que lles fale do meu amigo Foz, chamado as\u00ed por ser nativo dese lugar na Mari\u00f1a de Lugo. Co\u00f1ecino hai moitos anos e sent\u00eda por ela unha especial veneraci\u00f3n por ser xustamente como era. Nin m\u00e1is nin menos.<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":16544,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_exactmetrics_skip_tracking":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-16543","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artigos-de-opinion","et-has-post-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"yoast_head":"\n