A Nova Peneira, que xurd\u00eda un d\u00eda calquera do mes de xaneiro, veu renovar o nacionalismo, o sindicalismo, e a desmentir todos os bulos desa dereita que nunca acaba de extinguirse, por desgraza. Dic\u00eda o escritor e amigo Eduardo Gal\u00e9ano. \u00a8 Somos o que facemos, para cambiar o que somos\u00a8. Estas palabras son moi certas, porque hoxe en d\u00eda dirixir un xornal de esta ideolox\u00eda \u00e9 todo un atrevemento. O capital \u00e9 unha apisoadora intelectual e social que arrasa. Claro est\u00e1 que conta cunha cantidade de esquirois obreiros que so\u00f1an con trepar. Non fai moito estando en Jerez de la Frontera, algu\u00e9n me dixo, que al\u00ed hab\u00eda trescentos se\u00f1oritos e outros trescentos que quer\u00edan selo. Estamos nun fronte social tan perigoso que nin nos imaxinamos. As democracias tambaleanse. Ac\u00f3 e al\u00f3. Un vento des\u00e9rtico, atravesa as cabezas pensantes do fascismo, mentres n\u00f3s esperamos. Esperamos que se arranxe este atranco social s\u00f3. A psicolox\u00eda para entender este feito \u00e9 f\u00e1cil. Mentres uns dormen, outros traballan para ter ese \u00e9xito do terror e poder. Nada \u00e9 casual. A sociedade fascista, leva anos adestrando e puxando polos seus intereses. Empezan a ollar os resultados. Por iso te\u00f1o que dicir, que os xornais que calan bulos e nos dan a informaci\u00f3n necesaria son moi necesarios. Chegar a 200 n\u00fameros nun xornal \u00e9 moi dif\u00edcil, moito m\u00e1is se a li\u00f1a que elixes \u00e9 na defensa da xente humilde e das causas perdidas. Cando hai alcald\u00edas que no seu dereito da s\u00faa liberdade cortan subscrici\u00f3ns para afogarte, \u00e9 a\u00ed onde temos a riqueza da resistencia. Cando un home cumpre un so\u00f1o que beneficia a sociedade e sinte esa calor da satisfacci\u00f3n propia por dentro, iso vale o que moitos nunca saber\u00e1n. Cando Tino Lago decidiu dar este paso, xa sab\u00eda fac\u00eda moito tempo, dos atrancos a liberdade. Os que inda nos tocou vivir na ditadura de Franco, sabemos diso, outros falan, porque nunca lle viron o cu a curuxa. Est\u00e1 claro que estamos chegando a un estado de submisi\u00f3n, que vista con determinaci\u00f3n, \u00e9 algo imp\u00fadico. Ningu\u00e9n nos vai a salvar, se non somos n\u00f3s mesmos de maneira colectiva. Hoxe hai m\u00e1is prensa amarillista que nunca, e o televexo comezando pola tve gaita \u00e9 escandalosa. Para iso, usan o noso di\u00f1eiro, para avergonzarnos. Como si foran un ente relixioso fan sentirnos culpables, ou polo menos iso intentan. A prensa escrita do poder, mant\u00e9n a moitos sicarios e outros ac\u00f3litos, que esperan recibir algunha esmola. Todos co\u0148ecemos a diferencia que hai entre mestre e disc\u00edpulo, entre amo e escravo. Sempre \u00e9 a superioridade de un sobre o outro. No mundo Putin espera recuperar o peso internacional que hoxe non ten. Trump como San Gabriel espera someternos.<\/p>\n\n\n\n
Ten este home na s\u00faa conduta.
Ten nos seus ollos, un xogo de m\u00edsiles.
Ten no seu cerebro tanta forza bruta.
Que pido un novo tempo de caraveis e abriles.<\/p>\n\n\n\n
Cando colaboro nun xornal, \u00e1s veces non sei que dicir, parece que xa todo est\u00e1 dito, pero non \u00e9 certo. O maior pecado do intelectual \u00e9 o EGO. Nel pecan a maior\u00eda dos artistas, escritores, poetas, pintores, escultores e colaboradores. O poeta B\u00e9cquer dic\u00eda. Mentres haxa un misterio para o home. \u00a1Hai poes\u00eda! Eu digo, que mentres haxa un home idealista con ideolox\u00eda. Teremos a esperanza da vida. Hoxe, como un d\u00eda dixo o grande mestre \u00c1lvaro Cunqueiro. Pido mil primaveras m\u00e1is para a Nova Peneira.<\/p>\n\n\n\n
Peneirar Peneirarei.
Vello cacique galego.
Eu non irei
no conto, nin polo rego.<\/p>\n\n\n\n
Nos Eidos de Salcidos, setembro do 2026
Francisco \u00c1lvarez Koki<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
A Nova Peneira, que xurd\u00eda un d\u00eda calquera do mes de xaneiro, veu renovar o nacionalismo, o sindicalismo, e a desmentir todos os bulos desa dereita que nunca acaba de extinguirse, por desgraza. Dic\u00eda o escritor e amigo Eduardo Gal\u00e9ano. \u00a8 Somos o que facemos, para cambiar o que somos\u00a8<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":9305,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_exactmetrics_skip_tracking":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-16733","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artigos-de-opinion","et-has-post-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"yoast_head":"\n