Tanto\naqu\u00ed como na s\u00faa carreira en solitario, o seu traballo de cantautor\nvirou sobre un triplo pensamento: defensa dun pobo, dunha terra e\ndunha lingua.Un defensor ac\u00e9rrimo de Galicia, do monte, do campo,\ndos labregos, da cultura e vida do noso pa\u00eds asolagado polas fames\nnegras e as miserias da posguerra.<\/p>\n\n\n\n
As\u00ed,\nen xu\u00f1o de 1979, deu na praza da Ferreir\u00eda de Pontevedra un\nrecital antinuclear. Al\u00ed arrinc\u00e1base polo seu lendario Uah!:\n\u201cViva a Cru\u00f1a, viva Lugo, Viva Ourense e Pontevedra, E que vaian\nprol carallo \/ vos ladr\u00f3s d\u00e1 nosa terra\u201d. O p\u00fablico\nacompa\u00f1\u00e1balle con palmas e c\u00e1nticos, fascinado e deix\u00e1ndose levar\npolo fervor do directo, decidiu engadir unha estrofa dun c\u00e1ntico\ngalego que nin sequera era seu, escoit\u00e1base con frecuencia en\ncalquera romar\u00eda galega:<\/p>\n\n\n\n
\u201cCando\nme falan de Espa\u00f1a<\/em><\/p>\n\n\n\n sempre\n te\u00f1o unha disputa<\/em><\/p>\n\n\n\n que\nse Espa\u00f1a \u00e9 mi\u00f1a mai<\/em><\/p>\n\n\n\n eu\nson un fillo de ….\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Estas\nmanifestaci\u00f3ns foron consideradas “inxurias \u00e1 Patria con\npublicidade” e foi condenado en novembro de 1980 a seis anos e\nun d\u00eda de prisi\u00f3n convert\u00e9ndose no primeiro condenado da\ndemocracia unicamente polas letras dos seus temas. Suso Vaamonde\noptou por exiliarse, viaxando por Londres e Alema\u00f1a, establec\u00e9ndose\nfinalmente na capital venezolana, Caracas. Nestes catro anos f\u00f3ra de\nGalicia recibiu apoios desde moitos pa\u00edses, pero especialmente de\nPortugal, a trav\u00e9s de artistas que lle prestaron a s\u00faa\nsolidariedade: Zeca Afonso, Jos\u00e9 M\u00e1rio Branco, Fausto, Adriano \nCorreia de Oliveira…, personalidades da canci\u00f3n coas que Vaamonde\ncompartiu moitas veces escenario.<\/p>\n\n\n\n Suso,\nen 1984 decidiu volver e entregarse, esperando que o novo goberno\nsocialista revisase as condenas derivadas de vellos rancores e\ninxustizas do r\u00e9xime franquista. Despois de 46 d\u00edas no c\u00e1rcere de\nOurense, o que lle levou a ser considerado o primeiro preso pol\u00edtico\nda restablecida democracia espa\u00f1ola, un indulto liberouno\ndefinitivamente: \u00e9 posible que niso influ\u00edse a propia petici\u00f3n de\nrevisi\u00f3n de condena que Suso Vaamonde fixera ao ent\u00f3n presidente\nFelipe Gonz\u00e1lez. Con todo, foi o seu antigo compa\u00f1eiro de Voces \nCeibes, Xaime Barreiro Gil (Chuspe), quen maior presi\u00f3n fixo na s\u00faa\ncondici\u00f3n de senador socialista. Unha vez indultado, ofreceu un\nrecital no c\u00e1rcere ourens\u00e1n onde estivera reclu\u00eddo.<\/p>\n\n\n\n O\n12 de novembro de 1999 recibiu unha homenaxe en Salvaterra de Mi\u00f1o,\nnun acto celebrado pola Sociedade Cultural e Recreativa do Condado,\nen agradecemento e reco\u00f1ecemento ao seu labor e traxectoria.<\/p>\n\n\n\n Ese\nver\u00e1n detect\u00e1raselle un cancro. Pouco despois deu o seu \u00faltimo\nrecital, en honra ao seu amigo e ent\u00f3n alcalde de Mora\u00f1a, Jos\u00e9\nEiras, que se xubilaba como mestre.<\/p>\n\n\n\n \u00c1\nhomenaxe asistiron unhas 3.000 persoas. Al\u00ed atop\u00e1banse unha gran\ncantidade de artistas galegos: A Quenlla, Muxicas, Bieito Romero\n(Luar na Lubre), Emilio Cao, Ux\u00eda Senlle, Tino Baz, Saraibas, As \nCantareiras do Berb\u00e9s, Mar\u00eda Manuela, A Roda, Treixadura… O\nacto comezou \u00e1s 22 horas e \u00e1s 5 da madrugada a\u00ednda hab\u00eda artistas\ntocando. Aquel d\u00eda Suso Vaamonde tam\u00e9n quixo subir ao escenario e\nagradecer aquela celebraci\u00f3n, pero non puido cantar xa e a \u00abpersoa\nm\u00e1is representativa na historia da m\u00fasica do noso pa\u00eds\u00bb, en\npalabras do poeta Manuel Mar\u00eda, morreu o 16 de febreiro de 2000, na\nCl\u00ednica F\u00e1tima de Vigo v\u00edtima da s\u00faa enfermidade.<\/p>\n\n\n\n Polo 20 aniversario da s\u00faa morte, o concello de Pontecaldelas organizou o domingo 16 de febreiro un emotivo acto na s\u00faa honra dedic\u00e1ndolle a Casa do Pobo de Regodobargo a s\u00faa persoa.<\/p>\n\n\n\n Antes do acto conversamos con Aurora Garrido Peso, concelleira de Pontecaldelas e nativa de Regodobargo.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n Aurora\nque significa a figura de Suso Vaamonde para os nativos desta zona?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Moito. El naceu aqu\u00ed e a s\u00faa nai Araceli foi mestra en Regodobargo. Eu non cheguei a co\u00f1ecelo persoalmente pero a s\u00faaminfluencia en Pontecaldelas en xeral e no noso barrio en particular \u00e9 inmensa.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n Supo\u00f1o\nqueagardas que saia un acto moi bonito en funci\u00f3n da magnitude tan\ngrande que tivo Suso?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Por suposto, \u00e9 a verdade, que ben o merece.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n Que\nvamos facer hoxe neste acto?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Agora mesmo imos baixar ao r\u00edo cunha ofrenda floral, logo subimos arriba e comeza o acto, temos un pulpeiro para comer e \u00e1s catro da tarde \u00e9 o descubrimento da placa, tam\u00e9n vai haber uns gaiteiros, A Troula, Mero, Seitoxi\u00f1os e moitas pandereteiras de Regodobargo. Vai a estar moi ben.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n Parab\u00e9ns\nao concello porque unha figura tan grande como Suso merece un acto\ncoma este.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Moitas grazas a v\u00f3s.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n O Alcalde de Pontecaldelas Andr\u00e9s D\u00edaz deu un conmovedor e respectuoso discurso deixando frases coma \u201cQue ten Regodobargo que inculca o amor pola m\u00fasica, pola lingua e pola terra? Non co\u00f1ec\u00edn persoalmente a Suso Vaamonde, pero co\u00f1ezo a semente que deixou aqu\u00ed, no lugar que o viu nacer e sei que se sentir\u00eda orgulloso da homenaxe que lle organizamos no seu Regodobargo natal, no seu lugar de inspiraci\u00f3n, porque ven cargada de m\u00fasica e de cari\u00f1o verdadeiro\u201d.\u00a0<\/em><\/p>\n\n\n\n \u201cTardou en chegar m\u00e1is do que deber\u00eda, pero hoxe, por fin podemos dicir que facemos xustiza con Suso Vaamonde. \u201cHoxe queremos que esta casa do pobo dos veci\u00f1os de Regodobargo, leve o nome de Suso Vaamonde. Porque el levou o nome de Regodobargo e de Ponte Caldelas al\u00e1 onde foi. Incluso \u00e1 cadea, porque hai que lembrar que o compromiso de Suso con Galicia, coa s\u00faa terra, coa s\u00faa lingua levouno catro anos ao exilio e 46 d\u00edas ao c\u00e1rcere. Foi o primeiro preso pol\u00edtico da democracia e posteriormente foi indultado.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n \u201cFai catro anos comezamos a saldar unha d\u00e9beda hist\u00f3rica con Suso, porque era de xustiza. Agora queremos que este lugar de encontro, onde sei que a m\u00fasica e a alegr\u00eda\u00a0 nunca faltan, leve o nome de Suso Vaamonde, porque queremos que remate o exilio que se lle propinou durante demasiados anos, porque chegou o momento dun novo \u2018indulto\u2019, que neste caso v\u00e9n como un reco\u00f1ecemento \u00e1 s\u00faa persoa, ao seu compromiso, \u00e1 s\u00faa voz, unha voz que sempre seguir\u00e1 viva en Regodobargo e no seu concello de Ponte Caldelas\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n Como\nvedes un emotivo acto no que non me cabe m\u00e1is que dicir que \u201cAta\nsempre Suso, as t\u00faas letras sempre est\u00e1n nos nosos pensamentos.\u201d<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"![\"Suso](\"http:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/suso_2_vaamonde_a_nova_peneira.jpg\")
<\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n![\"Suso](\"http:\/\/www.anovapeneira.gal\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/suso_3_vaamonde_a_nova_peneira.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n