Reflexionei moito sobre o artigo de opini\u00f3n aparecido no \u00faltimo n\u00famero da revista A Nova Peneira, cuxo autor \u00e9 o ex concelleiro do Porri\u00f1o, D. Pedro Ocampo Cardalda. Esta reflexi\u00f3n f\u00edxome dubidar de se pagaba a pena solicitaro dereito de r\u00e9plica e responder as opini\u00f3ns vertidas no artigo de referencia. O que fago de seguido. <\/p>\n\n\n\n
Creo que o artigo en cuesti\u00f3n non \u00e9 m\u00e1is que unha serie de xeneralizaci\u00f3ns evaguedades vertidas por algu\u00e9n de quen se espera m\u00e1is profundidade nas s\u00faas opini\u00f3ns. Polo menos eu, que o respecto intelectualmente, as\u00ed o desexar\u00eda. Pero non; e iso \u00e9 alarmante, porque non \u00e9 m\u00e1is que o punto e seguido dunha forma de facer pol\u00edtica por parte de Sr. Ocampo, quen, se por algo sedistinguiu, foi sempre pola vaguedade dos seus argumentos, o lugar com\u00fan, a falta de atenci\u00f3n aos detalles e a falta de traballo e, por tanto, deco\u00f1ecemento dos puntos que levaban aos plenos. <\/p>\n\n\n\n
No punto da acci\u00f3n pol\u00edtica, par\u00e9ceme un acerto, cando uno non co\u00f1ece os antecedentes dos asuntos que se tratasen nun pleno, por falta de experiencia e desco\u00f1ecemento dos procedementos administrativos, tentar ir \u00e1 zaga dun compa\u00f1eiro de oposici\u00f3n e facer seus os argumentos de quen xa se sabe que ten unha longa experiencia nesas lides. As\u00ed actuei eu mesma na primeira lexislatura na que tiven a honra de representar ao PSdeG na oposici\u00f3n, sendo portavoz do grupo municipal socialista e as\u00ed actuou, en definitiva, D. Pedro Ocampo, cando sucedeu a Ricardo Canosa, no labor de representar a Esquerda Unida na Corporaci\u00f3n, facendo seguidismo dos argumentos e reflexi\u00f3ns do BNG. <\/p>\n\n\n\n
A estratexia non me parece censurable, por canto sempre considerei ao BNG un partido de esquerda, co que nos separan moitas cousas, pero tam\u00e9n temos moitos puntos de conexi\u00f3n, que nos posibilitaron articular un programa de goberno progresista e de esquerda para Porri\u00f1o. <\/p>\n\n\n\n
O problema xorde cando xa non vale escudarse ou mimetizarse na opini\u00f3n doutros para tapar a falta de opini\u00f3n propia. A falta de proxecto, a ausencia, en fin, de conexi\u00f3n coa realidade. <\/p>\n\n\n\n
Sinala Hanna Arendt que nos nosos d\u00edas f\u00f3xese moito de xulgar, a\u00ednda que a opini\u00f3n maioritaria \u00e9 que se xulga moito: Eu creo, segundo a teor\u00eda arendtiana que o que ocorre, en xeral non \u00e9 que se xulgue moito, sen\u00f3n que se condenasen xu\u00edzo previo.<\/p>\n\n\n\n
Segundo Arendt, a capacidade de xulgar vai intimamente ligada \u00e1 capacidadede pensar; non \u00e9 sen\u00f3n o pensamento mesmo. A interiorizaci\u00f3n das causas e efectos do obxecto ou conduta pensada, v\u00f3lvese cara ao particular do mundo no que vivimos para dar un ditame que ha de ser imparcial e desinteresado, sopena de volver espuria a actividade mental e as s\u00faas posibilidades.<\/p>\n\n\n\n
Como dic\u00eda, hoxe cond\u00e9nase moito. Util\u00edzanse as redes sociais para estigmatizar, para lapidar, para condenar ao azar dun anonimato real ou pretendido, que intoxica todos os \u00e1mbitos da vida. <\/p>\n\n\n\n
Pero os que temos responsabilidades pol\u00edticas t\u00e9nsenos que esixir m\u00e1is. O Pensamento: esa capacidade ou calidade unicamente humana, perm\u00edtenos discernir o ben do mal, perm\u00edtenos posicionarnos no mundo, perm\u00edtenos, enfin, adoptar unha actitude cr\u00edtica tam\u00e9n a nosa propia conduta, a nosa propia responsabilidade. Por que nada do que facemos \u00e9 in\u00f3cuo. Toda conduta ten unha consecuencia e, por tanto, unha responsabilidade.<\/p>\n\n\n\n
Do devandito, resulta que \u00e9 moito m\u00e1is f\u00e1cil condenar que xulgar, porque xulgar no sentido sinalado, \u00e9 dicir, PENSAR: require interiorizaci\u00f3n, introspecci\u00f3n, ter en conta os factores en xogo, os antecedentes, asposibilidades, e ent\u00f3n s\u00ed, emitir un xu\u00edzo.<\/p>\n\n\n\n
Cando o artigo comeza co lugar com\u00fan de que \u201cen Porri\u00f1o todo \u00e9 pasar, porque estamos nunha encrucillada de cami\u00f1os\u201d, non hai xu\u00edzo, hai a expresi\u00f3n dun lugar com\u00fan que nada di, porque non ten en conta o enorme cambio que se produciu desde o advenimiento da democracia, tanto na demograf\u00eda do noso concello, como no comportamento e o cambio de costumes.<\/p>\n\n\n\n
Cando se emiten xeneralidades, afirmando que a \u201c veci\u00f1anza as\u00ed ou percibe\u201d, para cargarse de raz\u00f3n, realmente resulta desalentador se v\u00e9n de algu\u00e9n dequen se espera unha forma de moverse no mundo moito m\u00e1is sofisticada quequen aqueles a quen critica.<\/p>\n\n\n\n
A falta de concreci\u00f3n na abundante casu\u00edstica da \u201crealidade\u201d de Porri\u00f1o, enumerada no artigo de opini\u00f3n, desgraciadamente converte a reflexi\u00f3n de D. Pedro Ocampo, nunha oportunidade perdida para quen ten a responsabilidade de situarse no meollo do que acontece e expresar, sequera levemente, o sinal, a pegada que deixou o seu paso pola pol\u00edtica municipal. Con todo, o que deixacomo sorte de testamento \u00e9 un axuste de contas banal. <\/p>\n\n\n\n
Que Eva Garc\u00eda de la Torre \u201csexa de f\u00f3ra\u201d debe ter un sentido, positivo ou negativo, pero non acerto a comprender por cal deses sentidos dec\u00e1ntase o autor. Porque parecese que estamos os de aqu\u00ed e os estra\u00f1os, os outros. Os que non son os nosos. Concepto realmente reaccionario que tantas desgrazas procuraron \u00e1 humanidade.<\/p>\n\n\n\n
Do mesmo xeito resaltar o feito de que \u201c ademas sexa muller\u201d, sen m\u00e1is argumento, se est\u00e1 a favor ou en contra dese feito, nada din, nada aporta.<\/p>\n\n\n\n
Esta indicaci\u00f3n do x\u00e9nero de quen asumiu o reto de asumir a responsabilidade de tomar decisi\u00f3ns (equivocadas moitas, seguro, acertadas algunhas) sen m\u00e1is argumentaci\u00f3n, dende logo fai emerxer preguntas de qu\u00e9 pensa o autor que ami\u00f1a condici\u00f3n de muller poder\u00eda po\u00f1er de bo ou malo na pol\u00edtica. Cando menos, a falta de rigor e desenrrolo resulta bastante decepcionante.<\/p>\n\n\n\n
Acusar \u00e1 Alcaldesa de estra\u00f1a a Porri\u00f1o pode xulgarse de xen\u00f3fobo, a\u00ednda quea intenci\u00f3n non sexa esa. Acusar \u00e1 Alcaldesa de pouco amable, desde logo \u00e9condenar sen argumentos. Acusala de falta de empat\u00eda \u00e9, igualmente unha condena sen xu\u00edzo, \u00e9 dicir, sen reflexi\u00f3n, en definitiva, sen pensamento.<\/p>\n\n\n\n
O anuncio, tam\u00e9n banal, de abandonar o pleno e as comisi\u00f3ns informativas ataque esta Alcaldesa dimita, resulta unha vez m\u00e1is dunha incongruencia que fai ruborizar a propios e estra\u00f1os. E se o ruborizo f\u00f3ra a \u00fanica consecuencia non ter\u00eda maior importancia. Pero o resultado de abdicar das s\u00faas responsabilidades non \u00e9 outro que po\u00f1er en mans do Partido Popular a facultade de bloquear o funcionamento normal do Concello ao que representamos.<\/p>\n\n\n\n
Facer s\u00faas as argumentaci\u00f3ns do PP, e tomalas coma excusa para pretender desaloxar da Alcald\u00eda a unha muller, allea, extra\u00f1a, poco amable e poco emp\u00e1tica no fai m\u00e1s que facerlle o xogo a dereita.<\/p>\n\n\n\n
Ao azar do anterior sempre me rolda pola cabeza un anaco dunha anci\u00f3n deSilvio Rodr\u00edguez (…)Y digo que el que se presta para pe\u00f3n del veneno, es doble tonto y no quiero ser bailar\u00edn de su fiesta.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"