O que \u00eda ser unha tranquila ma\u00f1\u00e1 de s\u00e1bado na que as circunstancias climatol\u00f3xicas convidaban ao acougo e o descanso contemplando o incesante bater da chuvia , de s\u00fapeto, o pasado d\u00eda sete deste mes, mudou a un estado emocional de infinita tristura cando recib\u00edn a nova da morte do avogado vigu\u00e9s Gustavo Garc\u00eda. No momento que abr\u00edn a negra mensaxe de whats app polo que me enterei do falecemento de Gustavo, o impacto foi brutal, como se un coitelo, de gume cruel, penetrase na mi\u00f1a alma fer\u00edndoa no m\u00e1is \u00edntimo e profundo e facendo agromar lembranzas dunha \u00e9poca vital escura que pensaba definitivamente soterrada. Eu co\u00f1ec\u00edn a Gustavo no ano 2.005. Daquela traballaba como comercial nunha empresa de venda de libros, CREDSA, que pouco tempo antes fora mercada pola editorial Planeta, a que era a s\u00faa principal competencia no mundo da venda directa domiciliaria de enciclopedias. A partir de cambiarmos de propietarios a situaci\u00f3n dos cerca de 600 comerciais que traballabamos na mi\u00f1a empresa mudou substancialmente a peor. Ao meu xu\u00edzo, comezamos a sufrir unha pol\u00edtica de acoso brutal coa intenci\u00f3n de facernos dimitir sen ning\u00fan tipo de indemnizaci\u00f3n, sacar \u00e1 empresa do mercado, quedarse coa s\u00faa ampla carteira de clientes, e poder vender eles sen competencia. O estado das cousas chegou a ser angustioso para n\u00f3s, os pedidos que faciamos eran sistem\u00e1ticamente anulados pola propia empresa sempre co mesmo \u201cargumento\u201d ; \u201co cliente ten informes bancarios negativos e non se lle pode vender\u201d. As\u00ed, unha vez e outra e outra , as\u00ed bat\u00edan en n\u00f3s ata o infinito e como consecuencia , ao sermos comisionistas, non cobrabamos a fin de mes co que a fervenza de baixas voluntarias que se produc\u00edan entre os vendedores era enorme. De feito, non me d\u00e1 vergonza reco\u00f1ecer que, eu mesmo, alg\u00fan d\u00eda daquel infausto ano non puiden comer porque non ti\u00f1a posibilidades de pagarme un bocadillo. Algunhas compa\u00f1eiras e compa\u00f1eiros decidimos pelexar, batemos en todas as portas e en case todas obtivemos a mesma resposta :\u201d non se pode facer nada, contra unha empresa desa dimensi\u00f3n non tendes nada que facer\u201d. S\u00f3 houbo d\u00faas excepci\u00f3ns: A CIG e o avogado laboralista vigu\u00e9s Gustavo Garc\u00eda. A central sindical nacionalista puxo todos os seus recursos para defendernos na loita contra o xigante e Gustavo amosou que era un tipo de persoa daquela que dic\u00eda Brecht \u201c os que loitan toda a vida son os imprescindibles\u201d.Asumiu el s\u00f3 a defensa non sei exactamente de cantas compa\u00f1eiras e compa\u00f1eiros pero de varias ducias con certeza absoluta. Tivo que viaxar por xulgados de toda Espa\u00f1a. Estivo en Madrid, en Alacante en Extremadura en Arag\u00f3n en Le\u00f3n na Coru\u00f1a en Barcelona \u2026Tivo que p\u00f3r cartos do seu peto para sufragar os inmensos gastos que aquela loita de m\u00e1is dun ano ocasionou .Coa humilde colaboraci\u00f3n de quen isto escribe artellou d\u00faas manifestaci\u00f3ns en Barcelona, fronte \u00e1 sede da empresa. El ocupouse dos permisos, de xestionar os autobuses de traer uns gaiteiros para acompa\u00f1ar a nosa protesta pola diagonal barcelonesa. Que emoci\u00f3n m\u00e1is profunda e que orgullo m\u00e1is intenso cami\u00f1ar ao seu car\u00f3n polas r\u00faas da capital catal\u00e1 mentras escoitabamos a aquela banda, creo recordar que de Carballi\u00f1o, interpretar o himno do noso pa\u00eds. Gustavo ti\u00f1a o seu despacho na r\u00faa Pi y Margall e al\u00e9n do noso avogado foi tam\u00e9n o noso psic\u00f3logo, o noso amigo, o noso compa\u00f1eiro e o noso camarada. Naquel edficio decimon\u00f3nico pasei , no ano longo que durou aquel conflicto laboral, centos de horas con el, conversando sobre t\u00e1cticas e estratexias e a maior\u00eda das veces simplemente desafogando as mi\u00f1as angustias cun home bo, que sab\u00eda escoitar e que sempre, pero sempre sen excepci\u00f3n, estaba para calquera cousa que puidese achegar. Aquel conflicto rematou.O talento e o esforzo de Gustavo logrou un m\u00e1is que meritorio acordo coa empresa non sen antes ter celebrado varios xu\u00edzos, alg\u00fans resoltos favorablemente e outros resoltos de maneira totalmente contraria. O paso do tempo foi esvaecendo os recordos daquela \u00e9poca pero a pegada que Gustavo deixou nas nosas almas permaneceu intacta. El era un home moi implicado con todo tipo de causas xustas, con toda clase de seres humanos que sofr\u00edan nas s\u00faas carnes a dor e a inxustiza. Outras persoas que co\u00f1ezan mellor a s\u00faa faceta a prol do pobo Kurdo, do pobo Sharaui ,da memoria hist\u00f3rica ..ser\u00e1n m\u00e1is adecuadas ca min para honrar a memoria de Gustavo. Eu combat\u00edn con el, c\u00f3bado con c\u00f3bado, coraz\u00f3n con coraz\u00f3n e sei da inmensidade da s\u00faa alma boa e as\u00ed te\u00f1o a necesidade de expresalo sen despedirme del .Non quero despedirme del a\u00ednda, de feito non podo. A s\u00faa memoria, a memoria dun home bo e xeneroso permanecer\u00e1 en min para sempre.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
O que \u00eda ser unha tranquila ma\u00f1\u00e1 de s\u00e1bado na que as circunstancias climatol\u00f3xicas convidaban ao acougo e o descanso contemplando o incesante bater da chuvia , de s\u00fapeto, o pasado d\u00eda sete deste mes, mudou a un estado emocional de infinita tristura cando recib\u00edn a nova da morte do avogado vigu\u00e9s Gustavo Garc\u00eda<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":4271,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[61],"tags":[1206],"class_list":["post-4270","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artigo-editorial","tag-gustavo-garcia","et-has-post-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"yoast_head":"\n