Que queres que faga? Buscar un protector, un amo tal vez? e como hedra escura que sobe \u00e1 parede medrando sibilina e con adulaci\u00f3n cambiar de camisa para obter posici\u00f3n? <\/p>\n\n\n\n
NON, GRAZAS.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Dedicar se v\u00e9n ao caso versos aos banqueiros, converterme en pallaso, adular con vileza os cornos dun cabestro por temor a que me lance un xesto sinistro? NON, GRAZAS<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Almorzar cada d\u00eda un sapo? Ter o ventre panz\u00f3n? Un papo que me chegue os xeonllos con doenzas pestilentes de tanto facer reverencias? <\/p>\n\n\n\n NON, GRAZAS.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Adular o talento dos canelos, vivir atemorizado por infames libelos, e repetir sen tregua: Se\u00f1ores, son un loro, quero ver o meu nome en letras de ouro?<\/p>\n\n\n\n NON, GRAZAS.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Sentir temor aos anatemas? Preferir as calumnias aos poemas, coleccionar medallas, urdir falacias? <\/p>\n\n\n\n NON, GRAZAS; NON, GRAZAS; NON GRAZAS\u2026<\/strong><\/p>\n\n\n\n O propietario do ap\u00e9ndice nasal m\u00e1is famoso da historia ,con permiso do desco\u00f1ecido nariz da esfinxe de Guiza, Cyrano de Bergerac, foi o que pronunciou este impactante mon\u00f3logo que \u00e9 toda unha epopea en honor da honestidade, o compromiso e a lealdade a uns principios \u00e9ticos. Ao longo do noso cami\u00f1o vital cruz\u00e1monos con moitas persoas. Hainas desde as que pasan por onda n\u00f3s sen chamarnos a atenci\u00f3n, deixando como unha leve imaxe que ao longo do tempo se volve imperceptible, ata as que deixan unha pegada indeleble no m\u00e1is profundo e \u00edntimo do noso coraz\u00f3n, como a deixa o m\u00e1is inmenso aceno de amor e solidariedade que te\u00f1amos recibido nas nosas propias carnes. Neste ano que remata , dunha dureza extraordinaria para toda a sociedade, moita xente ,como en todos e cada un dos anos anteriores, cruzouse no cami\u00f1o de A Nova Peneira, e nada foi diferente, pois houbo alegr\u00edas, decepci\u00f3ns, sorpresas, e como sempre un enorme oc\u00e9ano de compromiso solidario dos nosos anunciantes, clientes, subscritores, subscritoras, colaboradoras e colaboradores. Sen a compa\u00f1\u00eda xenerosa de todas e todos eles non ser\u00eda en absoluto posible manter con vida un medio como este, totalmente alonxado dos circu\u00edtos de poder. As\u00ed por exemplo, cada d\u00eda das letras ou cada 25 de xullo, vemos como xornais que desprezan o noso idioma reciben inxentes cantidades de cartos da Xunta para promocionar esas d\u00faas datas ,ou como peri\u00f3dicos que non son tal , sen\u00f3n negocios con forma de peri\u00f3dico, sen o m\u00e1is m\u00ednimo contido de produci\u00f3n propia, sen artigos, sen entrevistas, sen reportaxes, s\u00f3 con notas de prensa copiadas e pegadas, reciben tam\u00e9n publicidade institucional eses d\u00edas para adornar o que nin unha soa persoa se vai parar a ler, mentres que o noso humilde medio , cunha li\u00f1a editorial clara e nidia, e ateigado de contido de produci\u00f3n propia, un ano si e outro tam\u00e9n, \u00e9 sistematicamente ignorado no reparto de publicidade institucional do goberno galego. Arredor de 2.000 anunciantes, pequenos comercios minoristas do pa\u00eds galego, nos permiten superar esa situaci\u00f3n e, como Cyrano, espetar con desprezo un \u201cNon grazas\u201d a todos aqueles e aquelas que nalg\u00fan momento tiveron a ousad\u00eda de tentar influ\u00edr na nosa forma de contar a realidade, que describimos tal cal a entendemos n\u00f3s. E a valent\u00eda e firmeza das persoas que me acompa\u00f1an nesta viaxe tam\u00e9n esixe o meu reco\u00f1ecemento, pois sen o talento de Gladys, a habilidade de Alberto, o compromiso de Marcos, a lealdade de Dani, a xenerosidade de Susana A Nova Peneira non poder\u00eda existir. Todas e todos eles, est\u00e1n comigo desde o principio, ou case desde o principio, e agardo que estean ata o final, ata o meu final, pois cando se produza A Nova Peneira debe de seguir existindo tal como foi concibida. A min sempre houbo tres caracter\u00edsticas que me seduciron das persoas: a bondade, a intelixencia e a coherencia cos valores e principios \u00e9ticos. E neste ano terrible, tam\u00e9n houbo espazo para que a luz da intelixencia e a coherencia \u00e9tica, se achegase ao noso xornal, pois neste ano co\u00f1ecemos a Montse, que pos\u00fae un talento f\u00f3ra do com\u00fan para escribir, e ela, como Cyrano, tam\u00e9n \u00e9 capaz de desprezar con elegancia po\u00e9tica as chamadas a escribir versos aos banqueiros, pois ela , como Cyrano, tam\u00e9n \u00e9 capaz de arriscar o seu benestar persoal para defender con valent\u00eda e firmeza as s\u00faas posici\u00f3ns intelectuais. Agardo que no sitio que ela queira, te\u00f1a a ben acompa\u00f1arnos neste 2.021 e en todos os anos que ela desexe, pois a s\u00faa compa\u00f1\u00eda profesional \u00e9 un pracer dun volume semellante ao do ap\u00e9ndice nasal, de quen escribiu o mon\u00f3logo inicial.<\/p>\n\n\n\n SA\u00daDE, FELICIDADE E PAZ, NESTE ANO QUE COMEZA, PARA TODAS E TODOS.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Tino Lago.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"