\u201cO Peixe escorpi\u00f3n\u201d \u00e9 o segundo dos libros ,e ao meu xu\u00edzo o de m\u00e1is calidade, dunha extraordinaria trilox\u00eda que coa tem\u00e1tica das viaxes escribiu o autor su\u00edzo Nicolas Bouvier. Nestas tres obras o autor describe as circunstancias dunha longa viaxe persoal, que entre 1953 e 1956, xunto cun amigo seu, o levou a percorrer desde a antiga Iugoslavia ata a India. No libro cuxo t\u00edtulo encabeza este artigo, como Adri\u00e1n Solovio en \u201cArredor de si\u201d, Bouvier logra penetrar no m\u00e1is profundo de si mesmo e chega \u00e1 conclusi\u00f3n de que cando iniciamos calquera traxecto pensamos que imos facer unha viaxe, pero na realidade \u00e9 a viaxe a que fai, ou a que desfai ao viaxeiro. En certa medida todas as persoas que nos sentimos galegas de naci\u00f3n, e que nalg\u00fan momento das nosas vidas tivemos a necesidade de contribu\u00edr, na forma que puidemos, quixemos e soubemos, a que este pa\u00eds non desapareza de todo, tam\u00e9n facemos unha viaxe, paralela \u00e1 propia andaina persoal inherente a cada ser humano, que nos fai ou nos desfai como suxeitos pol\u00edticos.<\/p>\n\n\n\n
O pasado 25 de xullo, d\u00eda da naci\u00f3n galega, estiven, como case sempre nas tres \u00faltimas d\u00e9cadas, na manifestaci\u00f3n en Compostela convocada polo BNG. A asistencia foi impresionante, unha das m\u00e1is numerosas que recordo en toda a mi\u00f1a vida. O extraordinario ambiente de ilusi\u00f3n e esperanza que se respirou ao longo de todo o d\u00eda faime presumir que o nacionalismo ten a\u00ednda un inmenso potencial de crecemento que coido se reflectir\u00e1 nas elecci\u00f3ns municipais do ano pr\u00f3ximo. E o silencio co que os grandes medios de comunicaci\u00f3n ocultaron deliberadamente un feito de tal dimensi\u00f3n amosa que a xenreira e o medo at\u00e1vico, propios da mentalidade colonial espa\u00f1ola a todo o que cuestione o estado das cousas , unha vez m\u00e1is non nos van deixar xogar en igualdade de condici\u00f3ns pois o que o presidente S\u00e1nchez definiu como \u201cunha democracia plena\u201d non se axusta \u00e1 realidade, \u00e9 simplemente falso.<\/p>\n\n\n\n
A manifestaci\u00f3n rematou co discurso da portavoz nacional do Bloque, algo longo de m\u00e1is segundo o meu punto de vista, no que fixo unha diagnose acertada sobre a situaci\u00f3n do noso pa\u00eds: a dereita nepotista goberna ao servizo dos intereses das elites econ\u00f3micas empobrecendo \u00e1s maior\u00edas sociais , no que formulou un modelo alternativo adecuado: \u00e9 preciso que o pobo galego poida xestionar por si mesmo os seus intereses, e no que expresou o \u00fanico cami\u00f1o posible para mudar o desexo en realidade: c\u00f3mpre que o nacionalismo sexa maioritario no conxunto da sociedade galega.<\/p>\n\n\n\n
Cando eu ti\u00f1a 13 anos , grazas a un profesor de Moa\u00f1a, iniciei o meu particular \u201c peixe escorpi\u00f3n \u201c polo universo do nacionalismo galego. Nestes 39 anos compart\u00edn cami\u00f1o con moitas persoas, comet\u00edn infinidade de erros, e tam\u00e9n alg\u00fan acerto, presenciei fen\u00f3menos que, como o eterno retorno de Nietzsche, se repiten constantemente, entre eles a pesada tensi\u00f3n entre o posibilismo e a ortodoxia, e co\u00f1ec\u00edn persoas marabillosas que sempre mantiveron a mesma posici\u00f3n intelectual: a meta da viaxe ten que ser conquistar o coraz\u00f3n da maior\u00eda social do noso pobo. Si, Ana Pont\u00f3n ten raz\u00f3n : non hai outra maneira de mudar a realidade que loitar de maneira incansable por sermos moitos e moitas m\u00e1is, pelexar de maneira infatigable por facerlle ver a quen non o ve a\u00ednda que somos un pa\u00eds rico con potencias inmensas que non podemos aproveitar porque non temos a capacidade pol\u00edtica para xestionar os nosos propios recursos. S\u00f3 as\u00ed, s\u00f3 nese estadio de cousas, poder\u00e1 ser posible evitar que a nosa identidade se dil\u00faa nas br\u00e9temas da historia, que o noso idioma morra, que as nosas fragas milenarias sexan transformadas en inmensos parques e\u00f3licos que enriquezan a Madrid, que o eucalipto siga colonizando os nosos montes, que os nosos sectores produtivos desaparezan e que nos convertamos nun pa\u00eds de camareiros e camareiras cuxo \u00fanico horizonte vital sexa servir aos turistas. Os homes e mulleres que alg\u00fan d\u00eda iniciamos unha viaxe sen retorno polos cami\u00f1os da naz\u00f3n de Breog\u00e1n, non podemos parar nunca de viaxar, non debemos deixar de sumar xamais. Deb\u00e9mosllo a quen estivo antes e a quen vir\u00e1 despois<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201cO Peixe escorpi\u00f3n\u201d \u00e9 o segundo dos libros ,e ao meu xu\u00edzo o de m\u00e1is calidade, dunha extraordinaria trilox\u00eda que coa tem\u00e1tica das viaxes escribiu o autor su\u00edzo Nicolas Bouvier<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7891,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_exactmetrics_skip_tracking":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[61],"tags":[],"class_list":["post-7890","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-artigo-editorial","et-has-post-format-content","et_post_format-et-post-format-standard"],"yoast_head":"\n