A festa da Coca ten na danza das espadas un dos seus atractivos m\u00e1is salientables. De maneira simult\u00e1nea \u00e1 danza das espadas exec\u00fatase o baile das Penlas. Tr\u00e1tase de meni\u00f1as que se sit\u00faan enriba das mulleres e que bailan ao mesmo ritmo que os mozos da danza das espadas. O baile das mulleres representa a s\u00faa alegr\u00eda pola morte do drag\u00f3n e o feito de erguer as s\u00faas fillas simboliza a liberaci\u00f3n das nenas das gadoupas do monstro. N\u00f3s falamos con tres das nosas penlas<\/p>\n\n\n\n
Leire , Elena e Daniela<\/p>\n\n\n\n
De 7 anos as d\u00faas primeiras e de 5 a \u00faltima.<\/p>\n\n\n\n
Xa levan 2 anos bailando, e o que lles gusta m\u00e1is \u00e9, segundo nos manifestan as 3, \u201c que nos soben arriba\u201d, o que amosa que a condici\u00f3n humana \u00e9 universal e xa desde que somos moi nenos e nenas procuramos gustar e facer gozar aos demais. E non te\u00f1en medo. \u00c9 m\u00e1is, din que al\u00ed arriba \u201cestase xenial\u201d. Pero claro xunto co que m\u00e1is lles gusta tam\u00e9n est\u00e1 o que lles atrae menos, porque a vida \u00e9 as\u00ed; hai bo e tam\u00e9n hai malo , e n\u00f3s pregunt\u00e1moslle que \u00e9 o que m\u00e1is lles desgusta do baile e ag\u00e1rrense coa resposta:\u201d que nos doen as pernas\u201d.<\/p>\n\n\n\n
A tenrura e a inxenuidade infantil \u00e9 tan deliciosa que, malia que resulte dif\u00edcil non rir, entran unhas ga\u00f1as enormes de comerse a bicos \u00e1s 3 protagonistas da nosa conversa de hoxe.<\/p>\n\n\n\n
E na posici\u00f3n que ocupan para bailar nos pregunt\u00e1monos como non se botan para atr\u00e1s. Non foi f\u00e1cil que nolo contaran, foi tremendamente dif\u00edcil ,pero finalmente soubemos que o seu truco m\u00e1xico consiste nun corpi\u00f1o que lles axuda a manterse erguidas. Por outra parte, como todo na vida, non resulta doado facer o que fan estas nenas, de feito te\u00f1en que ensaiar varios meses antes. E non crean que lles impresionan os c\u00e1lidos aloumi\u00f1os do aplauso e reco\u00f1ecemento, pois cando lles preguntamos que \u00e9 o que senten cando centos de persoas ovacionan o seu baile din \u201c nada, xa estamos acostumadas, n\u00f3s xa somos patinadoras\u201d.As nosos encantadoras penlas sonvos unhas potenciais artistas dunha dimensi\u00f3n m\u00e1is que notable. Asemade pos\u00faen outra caracter\u00edstica desas que nos gustan a n\u00f3s: a sensibilidade ante a beleza. Tanto \u00e9 as\u00ed que manifestan sentir \u201c moita pena cando as alfombras bonitas se rompen\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Ent\u00f3n quixemos saber como, segundo a s\u00faa opini\u00f3n, se poder\u00eda evitar que as alfombras bonitas se perdesen e a resposta das nenas foi un axioma incontrovertible \u201c \u00c9che o que hai\u201d.E claro, a condici\u00f3n de inevitable que ten o que \u00e9 inevitable non se pode discutir, as\u00ed nolo recordaron as nosas 3 amigas.<\/p>\n\n\n\n
E a que non adivi\u00f1an amigos e amigas como rematou a nosa conversa?… Da mellor maneira posible, pois fix\u00e9ronme un regalo que lembrarei ao longo de todos os anos que me queden de vida: Leire, Elena e Daniela fixeron para este orgulloso cronista da vida da mi\u00f1a querida Redondela un baile das penlas privado.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"