Autor: Carlos Méixome

Como un xa vai virando décadas, o ano que ven agardo gañarlle o pulso a outra, ás veces emerxen do fondo dos espellos do corredor, como dirían o Ferrín, ou Borges, palabras perdidas, baleiras do vello significado e mesmo de significante.

Hai novelas construídas sobre unha inmensa fartura de personaxes. Estou a pensar, por poñer algún caso, en Manhattan Transfer (1925) de John Dos Passos, por certo que de pai portugués, polo que sería, en orixe, Paços

Confesa ese home pequerrecho, de estatura, que sentiu certa emoción ao telo na súa terra “da que saíu como os vellos exiliados e emigrantes”. Quen así falou do emérito, en Onda Cero, foi o xornalista de Mosteiro, en Pol