Ao espertar póñome a facer a cama. Tenso e coloco ben as sábenas. Digo ‘sábenas’ e, ao cambiar o ‘a’ polo ‘e’, lembro a forma de falar da miña avoa.

O medre imparábel dos prezos fai máis difíciles as condicións de vida, levando á ruína as clases traballadoras galegas

A Nova Peneira, que xurdía un día calquera do mes de xaneiro, veu renovar o nacionalismo, o sindicalismo, e a desmentir todos os bulos desa dereita que nunca acaba de extinguirse, por desgraza. Dicía o escritor e amigo Eduardo Galéano. ¨ Somos o que facemos, para cambiar o que somos¨

O noso é un pobo non dado a valorar suficientemente, penso, os seus logros colectivos, os seus méritos, a súa valía. Noutras latitudes si o fan, sen se preocuparen da inmodestia

A Nova Peneira está de aniversario. Parabéns! Xa van alá douscentos exemplares nos que se puxo un xornal, e ademais en papel, ao servizo dun proxecto revolucionario de país onde non manden sempre os mesmos, onde non se escoite sempre a voz do amo.