“Estou convencido de que nas eleccións do 27 superaremos o mellor resultado da historia do BNG de Redondela nunhas municipais”.

Nas últimas semanas vimos como distintos cargos do BNG ( Marín, Soutomaior..,) están a soportar campañas de acoso que parecen froito de estratexias coordinadas. Ti ou o BNG de Redondela sufristes algún tipo de problema deste estilo?

Ben, fora dos insultos ou ameazas que puidemos recibir nos últimos anos, no BNG, de momento, afortunadamente, en Redondela a eses niveis non chegamos.

Foron motivadas por un episodio puntual: A censura que no goberno de Javier Bas se fixo contra unha exposición organizada polo Colectivo Republicano de Redondela. Neses momentos sufrimos algunhas ameazas directas. Pero insisto en que non chegamos a eses niveis de acoso que sufriu por exemplo a compañeira de Marín.

Estou inmensamente honrado pola confianza recibida. Son os meus compañeiros e compañeiras quen lle dan sentido a todo, e fan que todo valla a pena. Desde logo que vou dar o mellor de min mesmo para tratar de estar á altura.

Traballamos para achegarnos o máis posible ao resultado que acadamos nas eleccións galegas, e para superarmos os mellores resultados da historia do nacionalismo de Redondela nunhas municipais. Estou convencido de que o imos lograr.

No ano 2015 os votos á esquerda do PSOE foron superiores ao voto a este partido. Se logramos concentrar todo ese voto no único proxecto transformador, autónomo e sen ningunha outra obediencia que a que lle debemos ao pobo de Redondela,o BNG, teriamos a alcaldía. Esa é a nosa ilusión. E todo o conxunto da militancia do Bloque de Redondela traballa para converter a ilusión en realidade.

Eu creo que é unha aspiración perfectamente factible e realista. Pensamos que hai moita xente progresista que está descontenta co goberno do PSOE, e que ve no BNG unha organización rigorosa, que ten un proxecto claro e transformador.

Podemos dicir que foi un mandato decepcionante. Nós acreditabamos que con este novo goberno en minoría de 7 máis 1, ía haber un diálogo moito máis fluído e crible co Bloque Nacionalista Galego.

Xa trasladamos desde o momento da investidura que estabamos abertos, desde a oposición, a traballar para consolidar un goberno do progreso e alternativo ao Partido Popular. Mantivemos esa posición desde o principio.

Houbo decisións que tivemos que asumir nos dous primeiros anos de mandato, complicadas, apoiando ese criterio de sustentar un goberno alternativo. Pero a evolución, sobre todo da Alcaldía, foi totalmente deshonesta con esa idea.

Creo que houbo un intento de visualizar, por parte de parte do Partido Socialista, que o BNG era un mero instrumento para apoiar puntualmente, mentres que quen goberna e decide son eles. Polo tanto, o BNG está para utilizar. E iso nin era o que nós pretendiamos nin o podiamos tolerar.

Sempre. É certo que chegamos a certos acordos, pero a dinámica foi que se lanzaban cuestións aos medios que non se contrastaban co BNG, tomábanse iniciativas que non se consensuaban co BNG e que nin sequera no pacto de investidura viñan recollidas. Polo tanto, era unha situación insostible.

A nosa confianza na alcaldesa rompeuse, si. E iso levounos a votar a favor da reprobación presentada polo PP. A reprobación era un elemento simbólico, non vinculante. Pero para nós a situación chegou a ser tan preocupante que consideramos a pertinencia de expresalo politicamente.

O máis grave e que Digna Rivas levou a unha situación extrema ao Concello de Redondela ao presentar unha cuestión de confianza vinculada aos orzamentos, algo que non tería que ter sucedido xamais

Non. O único que se nos trasladou foi: «Aquí está a nosa proposta» ou a tomades ou a deixades. E iso non é negociar, iso é impoñer e chantaxear.

Quixéronnos equiparar co Partido Popular, cando o Partido Popular desenvolveu unha política de bloqueo, mentres nós estivemos desde a oposición nunha posición de diálogo.

Primeiro recibimos información directamente do equipo de goberno de que había un problema informático grave que había que afrontar e que iso ía supoñer un axuste económico. Non é que non houbese fondos, senón que eses fondos había que xestionalos doutra maneira.

Nós tamén nos asesoramos con xente da organización do Bloque Nacionalista Galego, e con técnicos do Concello que estaban traballando nese asunto. Acreditamos que houbo un problema informático importante, que había solución e que, cos votos do BNG, se levou a cabo, que foi ese famoso plan de axuste.

O que máis nos interesaba era o pago aos provedores de Redondela, e iso conseguiuse votando a favor.

É un tema sempre complexo. Entendemos que unha actualización do lixo despois de vinte anos era necesaria.

Un dos acordos que conseguimos naquela negociación foi ir cara a unha municipalización da recollida do lixo. Esa é unha proposta que claramente imos presentar nesta campaña electoral.

Tamén conseguimos que a veciñanza das parroquias seguise pagando a metade respecto dos núcleos urbanos porque a recollida é días alternos.

O PP non conseguiu nada ao respecto coa súa demanda, é un partido inútil, mentres que o BNG é útil para o ben común da veciñanza.

Chapela ten unha dimensión de parroquia diferente á do resto das parroquias do concello. Ten unha orografía moi complexa e ten esa situación de estar pegada a Vigo. Polo tanto, ten un pulso particular.

Eu creo que hai moitas promesas, pero moi poucas concrecións. E non é só cuestión de infraestruturas que se poidan desenvolver, como ese edificio multifuncional pendente onde estaba o antigo colexio, ou zonas que se deben humanizar. Trátase de conseguir que Chapela sexa unha parroquia cómoda para vivir.

Nós temos un discurso distinto ao que propoñen PSOE e PP. Por exemplo, nós entendemos que hai que reducir o tráfico que pasa pola Avda. Redondela, eliminando a peaxe de Rande e canalizando o tráfico.

En Chapela queda moito traballo por facer que non fixeron nin o PP nin o PSOE .Se a veciñanza nos distingue coa súa confianza estaremos encantados de facelo nós.

Cremos que hai que reducir ou canalizar o tráfico de vehículos. Estamos a falar de 10.000 vehículos diarios que pasan pola parroquia, polos dous viarios, arriba e abaixo, e deberíase reducir nun 50 por cento.

Pero tamén hai que buscar a conectividade peonil entre a parte de arriba e a de abaixo.

E non só en Chapela, en todas as parroquias. Os consellos parroquiais e os orzamentos participativos non son suficientes. Hai que humanizar tamén as parroquias, desenvolver un plan de tráfico que permita circular con seguridade e que os veciños e veciñas poidan utilizar os camiños con seguridade.

Tamén hai que traballar para que haxa conectividade mediante transporte público entre as parroquias e os núcleos de Redondela e Chapela. E logo hai que impulsar as asociacións e colectivos que fan un traballo parroquial fundamental, desde o eido cultural e deportivo ata o veciñal. Asemade é moi importante o tema das traídas de augas, que necesitan máis apoio económico, e non deixar atrás cuestións básicas como o saneamento.

Pouco máis ca expectativas. Ningunha novidade alén das vellas políticas de alumeado e roce de camiños e ningún avance no tan necesario saneamento.

Para nada. Radicalmente falso. En tres ocasións votamos a favor de converter as antigas vivendas escolares nun espazo multicultural.

O que non estabamos de acordo era en que se puidesen converter nese momento no Museo Ángel Barros,.

Nós entendemos que en Vila Elisa se podería albergar o propio Museo Ángel Barros. E ademais xa tiñamos falado de que Redondela necesitaba unha biblioteca central, que podería ir no edificio das antigas vivendas escolares.

Polo tanto, a nosa proposta é clara: Vila Elisa para o Museo Ángel Barros e as antigas vivendas escolares para a biblioteca.

E hai outra cuestión importante: durante tres anos o equipo de goberno tivo paralizado o proxecto. Non poden ir agora defender algo que pararon durante tres anos.

Nos estamos absolutamente de acordo en darlle un museo a Ángel Barros. Iso ten que quedar clarísimo.

A falla de vivendas a prezos razoábeis en Redondela estana a sufrir centos dos nosos veciños e veciñas. O descontrol do Camiño Portugués elimina moita vivenda do mercado de aluguer.

Cómpre recordar que hai dous anos, desenvolveuse con grande éxito unha iniciativa popular de dotación de prezos asequíbeis dende o goberno municipal, coa recollida de máis de 3.000 sinaturas. Levouse unha moción a Pleno apoiada por unanimidade. Ao pouco PP, PSOE e AER “traizoaron” esa vontade, ese acordo ao votar en contra de que o concello exercera o dereito de retracto para facerse cunha edificación que podería, como mínimo, poñer no mercado ata 25 vivendas. O BNG, quedouse só defendendo esta opción.

Debemos deixar claro que o concello carece de competenzas en materia de vivenda, que lle corresponden á Xunta de Galiza.

De todos xeitos consideramos factíbel poñer en marcha unha Oficina Municipal da Vivenda. A principal finalidade deste recurso residiría en desenvolver políticas que se centren en facilitar o acceso da xente moza, das novas familias, de sectores máis desprotexidos a unha vivenda digna.

É claramente, unha cortina de fume de Javier Bas. É unha proposta que se quere presentar como unha novidade ante a cidadanía cun megaproxecto. O Partido Popular quedou fóra de xogo no debate dos espazos multiculturais, quedou fóra de Vila Elisa e quedou fóra do Museo Ángel Barros. Entón preséntase con este megaproxecto, que é unha cortina de fume.

Nesta rúa hai que facer unha reforma integral en toda a Avenida, non só nunha parte como é a proposta do PSOE. Hai que humanizala para uso veciñal e permitir que os veciños de Catapeixe se beneficien destas obras e mesmo introducir un carril bici.

Levamos ao Parlamento Galego esta iniciativa e o PSOE apoiouna daquela neste organismo.

Este proxecto comezou mal. Houbo presa para rematar as obras e non houbo un bo seguimento das mesmas. Non se quere asumir responsabilidades por querer rematar pronto e inaugurar ás présas. Agora hai que volver investir uns 400.000€ nunha obra que non ten nin dez anos.

Os proxectos importantes hai que buscar os apoios necesarios para sacalos adiante, desenvolvelos con proxección e ser rigorosos na execución.

Pois sería un traballador incansable que estea permanentemente dialogando con todos os interlocutores políticos e sociais, e que non se levantaría nunca da mesa ata acadar os máximos consensos posibles. Nun goberno en minoría o fundamental é o diálogo, e máis diálogo. Non hai outra. Haberá determinadas cuestións que se atasquen, iso é irremediable, pero entendemos que unha porcentaxe moi elevada das cuestións se poden sacar adiante se hai diálogo e vontade para chegar a acordos.

Si. Rotundamente si. Eu teño a convicción absoluta de que o mellor que lle pode pasar ao meu pobo é un goberno do BNG. E xunto cos meus compañeiros e compañeiras traballarei sen descanso ata podermos chegar aos corazóns da maioría social da nosa veciñanza.