Candidato do PSOE á alcaldía de Mos.

Por que Mos apenas medrou un 4 % en habitantes nos últimos 18 anos, mentres O Porriño aumentou arredor dun 24 %?

Esta é unha pregunta que merece unha reflexión profunda por parte de todos os veciños e veciñas de Mos. Porque detrás das cifras de poboación non hai só estatísticas: hai oportunidades, vivenda, servizos públicos, planificación urbanística e, sobre todo, futuro.

Se tomamos como referencia a evolución demográfica dos últimos 18 anos, a diferenza entre Mos e O Porriño resulta rechamante. Mentres Mos apenas tería incrementado a súa poboación arredor dun 4 %, O Porriño rexistraría un crecemento próximo ao 24 %. Se estas porcentaxes se confirman cos datos oficiais do mesmo período, estamos ante unha diferenza que merece ser analizada con rigor e sen mirar para outro lado.

Que está a facer que Mos non medre ao ritmo doutros concellos da súa contorna?

É evidente que o crecemento dunha poboación depende de moitos factores: a situación económica, o emprego, a natalidade, os movementos migratorios e, tamén, as posibilidades reais de acceder a unha vivenda. Pero sería un erro non preguntarnos se a política municipal de vivenda e urbanismo está a contribuír a esta situación.

Mos necesita unha oferta de vivenda suficiente, variada e accesible, especialmente para a mocidade e para aquelas familias que queren construír aquí o seu proxecto de vida. Non abonda con dicir que Mos é un concello atractivo pola súa situación xeográfica. Hai que ofrecer condicións para que vivir aquí sexa unha opción real e non unha oportunidade que moitas persoas acaban buscando noutros lugares.

E aquí aparece outra cuestión fundamental: a ausencia dun núcleo urbano claramente definido, con servizos, espazos públicos e actividade comercial que dean vida ao concello.

Mos conta con dez parroquias, cada unha coa súa identidade e as súas necesidades. Esa realidade debe ser unha riqueza, non un obstáculo. Pero respectar a identidade parroquial non é incompatible con desenvolver un espazo urbano de referencia, ben planificado, que facilite o acceso aos servizos, favoreza o comercio local e permita crear comunidade.

Un concello necesita lugares de encontro, equipamentos públicos, zonas peonís, servizos próximos e unha planificación urbanística pensada para as persoas. Necesita, en definitiva, ofrecer calidade de vida para que a xente non só traballe en Mos ou pase por Mos, senón que tamén queira vivir nel.

E que papel xogan os gobernos municipais nesta evolución?

Non deixa de ser significativo que o período de escaso crecemento demográfico de Mos coincida, en boa medida, cos anos de goberno do Partido Popular no Concello. Ao mesmo tempo, a evolución demográfica de O Porriño durante o período sinalado coincide con anos nos que o PSOE estivo á fronte do seu goberno municipal.

Esta coincidencia temporal non demostra, por si soa, que unha determinada formación política sexa a responsable do crecemento ou do estancamento demográfico. Para establecer esa relación sería necesario analizar as políticas aplicadas, a evolución da vivenda, o emprego, os servizos e outros factores que inflúen na decisión de vivir nun concello ou noutro.

Pero si permite formular preguntas lexítimas: que modelo de concello se desenvolveu en Mos durante estes anos? Que resultados deron as políticas de vivenda e urbanismo? Que oportunidades se crearon para a mocidade? E que podemos aprender da evolución doutros municipios próximos?

Non se trata de converter a demografía nunha disputa de siglas. Trátase de avaliar resultados e esixir explicacións.

Porque o crecemento dun concello non debe medirse unicamente polo número de habitantes. Tamén debe medirse pola capacidade de ofrecer vivenda digna, servizos públicos de calidade, oportunidades laborais e condicións para que as familias poidan desenvolver o seu proxecto de vida.

Mos non pode conformarse con quedar atrás sen preguntarse por que.

Necesitamos unha planificación urbanística que responda ás necesidades reais da veciñanza, unha política de vivenda que facilite o acceso á mocidade, servizos públicos próximos e un proxecto de futuro que integre as dez parroquias sen discriminación.

E, sobre todo, necesitamos transparencia para coñecer os datos, avaliar as decisións tomadas e comprobar que resultados tiveron.

Porque a pregunta segue enriba da mesa:

Se Mos apenas medrou un 4 % en 18 anos e O Porriño aumentou arredor dun 24 %, que fixemos mal, que fixemos ben e que temos que cambiar para que Mos volva ser un lugar onde a xente queira vivir, formar unha familia e construír o seu futuro?

A resposta non pode ser o silencio. Mos merece un debate serio, datos contrastados e un proxecto de concello á altura das necesidades e das aspiracións da súa xente.