Autor: Montse Fajardo

Vivir nunha organización social, chamémoslle democracia, é como circular pola rede de estradas. Hai quen defende que as direccións prohibidas coartan a súa liberdade e salta as liñas continuas ao crer que o seu desexo de chegar cinco minutos antes está por riba da seguridade de quen se cruza no camiño.

Compartín estes días nas redes o chío dunha internauta, Sara, que dicía: “De ser pequena boto de menos os bocadillos de chourizo e o consenso social de que o fascismo era malo”

O movemento feminista e o movemento memorialístico galegos volveron amosar neste marzo a súa capacidade para repoñerse das adversidades, e debería encherse o ceo de foguetes para indicar que xa van alá un cento de veces. Perseguen fins tan indiscutíbeis en democracia como a consecución da igualdade real entre homes e mulleres e o recoñecemento das persoas que foron asasinadas, vexadas ou extorsionadas dalgún modo pola súa loita contra o franquismo e polo tanto, en prol desa democracia