Autor: Baldomero Iglesias Dobarrio, Mero

De novo a xustiza no punto de mira, no centro da cuestión e da realidade. Seica á señora Cristina Cifuentes, aquela de Madrid, presidenta da comunidade entre o 2015 e 2018, grande responsable de áreas e servizos públicos, mesmo corruptora especialista en furtos aos supermercados, cousas das cremas, amén de oportuna conseguidora de másteres e outros favores das universidades do embigo estatal

Comezamos o ano con unha boa nova e outra non tan boa nova. A boa nova refírese aos da Operación Jaro que quedaron, como era debido, limpos dos delitos que -desde falsos informes- os imputaban. Certamente, a min, sorprendeume que a xustiza exercera a limpeza e proclamase a falsidade e impropia condición de privar da liberdade a unha xente que é independentista, e pode selo

Cando algo lles pica, a este xeito rancio de pensamento, sacan de novo esa teima que gardan de vello, e volven liala. O problema son as linguas, din, xa que a razón está perdida. Anque non calquera lingua, non. O problema é o galego que se mete polo medio, co ben que estaría ser monolingües, “y se acabó”

Estarei mal de percepcións ou parece que hai unha seudo mafia xudicial que cada día manexa gran cantidade de recursos mediáticos en favor do “entramado de estado” e reiteradamente conculca aspectos da lei, a mesma lei que debera empregar para defendernos do mal que se cometa? Parece que o fan como sistema de auto protección

O caciquismo é froito da ignorancia allea, desa miseria que se envolve na servil condición de non contradicir, de non ofender, de non plantar cara, de non discrepar para poñer en claro, de non esixir limpeza