Nun lugar mítico da nosa xeografía como é O Pedregal de Irima, onde a primeira fonte do Pai Miño amosa as augas por baixo duns grandes penedos, e sentimos o bulir ilusionado dun correr feito músicas e amores, onde Prisciliano garda a súa ara de prédica, tivo lugar a décima Festa de Afirmación e Dignidade […]
Non sei de que nos estrañamos. Ao rural sempre vén aquilo que noutros sitios sobra ou que directamente ninguén quere. Os lodos dos filtros das fábricas das cidades, dos polígonos industriais que fomentan a produción e a industria abrasiva, veñen parar ao medio dos eucaliptos, ás agachadas, no medio da noite, ou no medio dunha mina abandonada, para tamén tirar vacas tolas coma noutrora […]
A degradación, nesta película que nos poñen diante dos ollos, é total e sálvanse os tolos tarabelos. A política está en cotas de números moi negativos, de erros continuos e o peor do conto, de moita xente prexudicada. Temos a impresión de xa ter visto algunhas das escenas e, desde o sosego da cadeira, contemplar os medios de comunicación ao servizo da algarabía e botellón, dos que negan a mesma negación para afirmarse […]
Ano de 2021, 25 de xullo, como cada ano, Día da M/Patria Galega. Día de celebración e sobre todo exercicio. Anque este debera ser todo o ano, celebrando así, nesta Lingua que nos ocupa, nesta Matria que nos envolve, nesta Historia que nos define, propietarios para gardar canto temos e enriquecelo en porvir de confianza, sendo críticos, esixindo o que é noso e sen cegarnos, sendo solidarios e xenerosos […]
Estamos nese punto de falar moito sen escoitarnos entre todos nós, sen parar a considerar. Todo é un alboroto que brama sen sentido. Empezo a crer que a política volveuse iso e dar “largas”. Non pode haber encontro, entendemento nesta polisémica vinganza de non querer saber, non querer escoitar. Non comprenderse é un síntoma da derrota absoluta. […]
Hai, desde xa moito tempo, unha indixencia de saberes na política que se presenta asombrosa. Parece ser que aquela xente que nos representa, envolta en mil discursos, despois goberna en contra de nós e tal como lle peta. Non sei se é a súa apetencia de favores, ben remunerados, quizais un modo de comportamento suicida que nos agonía, ou ansias de domear desde o poleiro con certa prepotencia globalizadora […]
Conciliar vontades ao redor dun ser singular, mesmo tan poliedricamente argumentado, como Isaac Díaz Pardo é un labor encomiable e unha causa complexa, mesmo de difícil discurso e tamén de posterior espallamento […]
De novo a xustiza no punto de mira, no centro da cuestión e da realidade. Seica á señora Cristina Cifuentes, aquela de Madrid, presidenta da comunidade entre o 2015 e 2018, grande responsable de áreas e servizos públicos, mesmo corruptora especialista en furtos aos supermercados, cousas das cremas, amén de oportuna conseguidora de másteres e outros favores das universidades do embigo estatal […]
Comezamos o ano con unha boa nova e outra non tan boa nova. A boa nova refírese aos da Operación Jaro que quedaron, como era debido, limpos dos delitos que -desde falsos informes- os imputaban. Certamente, a min, sorprendeume que a xustiza exercera a limpeza e proclamase a falsidade e impropia condición de privar da liberdade a unha xente que é independentista, e pode selo […]
Cando algo lles pica, a este xeito rancio de pensamento, sacan de novo esa teima que gardan de vello, e volven liala. O problema son as linguas, din, xa que a razón está perdida. Anque non calquera lingua, non. O problema é o galego que se mete polo medio, co ben que estaría ser monolingües, “y se acabó” […]
Copyright © 2026