Autor: Xoán Alonso

Rodando polo camiños
aló ven Maio contento,
pola beira do Maceiras
no colo ceibe do vento.

O difunto do Churi e Felucho levantaron a Manolito do chan cando se decataron de que os berros eran de dor e non de ledicia. Manolo tapaba a súa cara coma Djukic cando marrara en 1994 aquel penalti fronte o Valencia que lle daba a liga ao Deportivo da Coruña

Manolito Güá foi o mellor xogador de canicas de toda Redondela e, si daquela, houbesa unha Federación Galega de Canicas( FGC) el tería sido o capitán por diante de calquera outro, pero, non foi así.

A derradeira vez que Isabel fechou os ollos xa levaba tempo querendo morrer